zondag 8 december 2013

Wat een reis!



Ik heb het hier al een paar keer gezegd; wat een geweldige reis is het de laatste jaren geweest. Eerst dat bizarre plan om verhalen te gaan maken. Toen het wonderbaarlijke boekencontract en alle filmavonturen.
Ik moest afgelopen week lachen toen ik bezig was om de koers voor 2014 te gaan bepalen voor mijn verhalen*laboratorium. Na veel gesprekken met Circusvrienden (een grote cirkel van officiële en minder officiële raadgevers van het Circus) was ik tot de conclusie gekomen dat de focus van het verhalen*laboratorium moet verschuiven. Van boekmakers die ook wat met speelgoed, film en televisie doet gaat de focus het komende jaar vooral naar televisie- en film.
Waar de afgelopen jaren een grote uitgever onze grootste partner was ziet het er naar uit dat de grootste partner van CircusPatz een film- en televisieproducent gaat worden. Van boekmaker met een beetje film en televisie naar film- en televisiemaker met een beetje boek en speelgoed.
Focusverandering heet dat.
Eigenlijk om te gillen natuurlijk.
Van de ene droom naar de andere droom onder de noemer van 'focusverandering'. Hoe Buitengewoon Opmerkelijk is mijn eigen reis geworden?
Als ik naar mijn bankrekening kijk liggen er nog wel wat uitdagingen. Maar wat dromen-voor-elkaar-bakken betreft ben ik natuurlijk al multimiljonair. Wat een verschil met 6 jaar geleden. Waar een goede vriend concludeerde dat ik met een professional moest praten toen ik hem vertelde dat ik ontslag had genomen om verhalen te gaan maken. En ik dacht dat hij een professionele verhalenmaker bedoelde en hij eerder een psychiater in gedachten had.
Nog een boel te regelen. Maar natuurlijk geweldig dat ik zoiets onder focusverschuiving kan neerzetten en niemand mij meer raar aankijkt en ik zelfs professionele verhalenmakers goedkeurend zie knikken.
Wat een reis!


Patz


zaterdag 17 augustus 2013

Productontwikkelaars of verhalenvertellers?




Ik ben al de hele zomer aan het nadenken over CircusPatz als bedrijf. Even nalopen of we wel de goede weg aan het volgen zijn. Zoals je dat wel vaker doet als je een onderneming runt.
Bij zo'n proces is het goed om na te denken over je roots. Je basis. Waar sta je voor? Waarom doe je wat je doet?

Ik kom er steeds meer achter dat CircusPatz niet perse een bedrijf van verhalenmakers is. Daarom voel ik me nog steeds niet thuis (na 5 jaar) in de wereld van kinderboeken en voel ik wel een duidelijke verwantschap met een bedrijf als Apple.

Onze insteek is duidelijk anders. Een traditionele uitgever en traditionele auteurs geven nagenoeg alle aandacht aan het verhaal. Het daadwerkelijk produceren van het product is bijna een formaliteit. 
Bij mijn eigen verhalencircus werkt het net even anders. Als we een verhaal maken doen we dat om er producten van te maken. Niet alleen als drager van het verhaal, we zien de waarde van een uitgekiende drager. De drager is een deel van het verhaal. De drager, dat kan een boek zijn, speelgoed, televisie of bijvoorbeeld games is net zo belangrijk als het verhaal. Dat maakt ons voor een belangrijk deel productontwikkelaars. 

En dat maakt ons direct anders dan de meeste uitgevers. Horen we dan meer bij partijen als Studio100 (kabouter Plop, K3 etc) en Disney?
Ik denk het niet.
Studio100 maakt televisie als promotie voor hun producten terwijl de aandacht nagenoeg volledig zit op televisie. De producten die het geld binnenbrengen hebben hier ook nauwelijks prioriteit. Bij Disney denk ik min of meer hetzelfde te zien.

Een belangrijk inzicht. Bij mij zit, in ieder geval voor 50% de aandacht (en misschien stiekem wel meer) in de ontwikkeling van het product. Mensen moeten niet alleen verliefd worden op het verhaal, maar ook op de manier waarop we het vertellen. En dat zie ik ook terug bij onze doelgroep. Bij gesprekken met onze doelgroep (doe we vaak) merk ik dat we vaak geroemd worden om de uitvoering of vanwege de originaliteit van het product.

Ons gevaar kan dus juist zitten in de kwaliteit van het verhaal. Waarbij anderen een duidelijke achilleshiel tonen in de ontwikkeling van de drager is onze achilleshiel wellicht wel de kwaliteit van het verhaal. Wat denken jullie?

Patz



dinsdag 30 juli 2013

For the times they are a-changin'!



Heb me afgelopen week verwonderd over verhaal-merken die aan de ene kant prachtige en avontuurlijke verhalen maken als 'Pirates of the Caribbean' en aan de andere kant plastic meuk-producten in lelijke winkels zonder ziel verkopen. Zouden mensen een nieuw verhaalmerk verwelkomen die van onder tot boven en van links naar rechts verwondering, avontuur en kwaliteit zou uitstralen? Omdat de mensen achter dat merk hun eigen kinderen mooie spullen gunnen? Omdat de mensen die de spullen maken willen bijdragen aan een betere wereld? Een betere wereld door kindertv te maken in plaats van schreeuwtv. Door speelgoed te maken die niet van troep is gemaakt omdat we er dan meer geld aan overhouden.
Ik wil een verhalenmerk zijn dat klopt. Dat geen mooi sprookjesdecor is waarachter een gulzige geldmachine staat te ronken. Geen decor. Maar hart en ziel. Zoals Walt Disney ooit is begonnen. Of de Efteling. Doen jullie mee?

For the times they are a-changin'!


Patz



dinsdag 16 juli 2013

Het enige dat je nodig hebt om water aan een boom te nieten is een plastic zakje



Kijk. Dit kwam ik gisteren tegen. Iemand had als bewijs dat het onzin is dat 'alles mogelijk is' dit plaatje op zijn facebookpagina gezet.
Natuurlijk kwamen er direct een hele rij medestanders bij.
'hahahaha, zie je wel dat het onzin is dat alles kan!'.

Tot er iemand een simpele tegenreactie plaatste. En ik had eigenlijk pas vanochtend door dat dit een essentiële gedachte is.

'Als je het eerst in een zakje doet, is het geen enkel probleem. Wél een beetje creatief denken.' 

Want dat is precies nodig is om dingen mogelijk te maken.

Ik geloof namelijk wel dat alles mogelijk is. Als je maar zelf iets bedenkt om het mogelijk te maken: Het enige dat je nodig hebt om water aan een boom te nieten is een plastic zakje.

Ik denk dat ik er maar een tegel van ga maken en het ga ophangen.

Patz




zondag 14 juli 2013

Weer een paar maanden een kindje zijn.




Maandag begin ik eindelijk aan het schrijven van een nieuwe CircusPatz serie. Heb enorm zin om weer gewoon te gaan zitten en schrijven. Het is alweer een tijdje geleden dat ik zelf achter de 'typemachine' kroop. Het is dus de hoogste tijd.
Het is een mooi nieuw verhaal gebaseerd op een oud bestaand verhaal vol ontdekkingen en avontuur. Eigenlijk een perfect CircusPatz verhaal.

Het bizarre van alles is dat ik al een tijdje in onderhandeling ben over de filmrechten van die nieuwe serie. Kan je nagaan. In onderhandeling over een verhaal dat nog niet geschreven is. Terwijl ik genoeg auteurs ken die veel meer boeken verkopen en waarvoor een verfilming een droom zou zijn.

Hoge boekverkoop is dus blijkbaar niet perse een voorwaarde om aantrekkelijk te zijn voor tv- en filmmakers. Maar wat is het dan?

Ik weet dat onze verhalen meestal vanuit een transmediale gedachte ontwikkelt worden. De boeken die jullie zien zijn maar een onderdeel van een verhaalwereld waarin nog veel meer verhalen zitten. Verhalen die gebruikt kunnen worden voor nieuwe films, maar ook in games, speelgoed etc. De film- en tvmakers laten we kennismaken met die hele wereld van verhalen.

Daarnaast hecht ik enorme waarde aan het verhaalconcept. Is het verhaal in 1 zin uit te leggen? Is het dan nog origineel?

De grap is dat die gedachte bij mij nooit ontstaan is vanuit de gedachte om geld te verdienen. Het is simpelweg hoe ik graag verhalen maak. Dat deed ik al toen ik nog een kleine Patz was. Werelden waar ik in kon ronddolen. Waar ik zelf een rol in kon spelen.
Want dat is natuurlijk het leukste dat er is.

Heerlijk om vanaf morgen weer een paar maanden dat kindje te mogen zijn.

Patz.

vrijdag 5 juli 2013

Dagje Patz



Foto's bewerken van Kick Fearless actie 'Jij op de omslag van Kick Fearless'
Foto's mailen
Afspraak over pop up winkel in Utrecht. Winkel bekijken
Pakketten doen verhalen*winkel
Naar de post
Eerste verhaallijnen in schema zetten van nieuw verhaalproject RB
Skype bespreking met filmproducent
Facebook bijwerken
Nog een paar boekhandels benaderen via twitter mbt Kick Fearless
Verder aan fondswerving Jongetje vol Verhalen
Inlezen conclusies onderzoek van extern verhaalproject
Lab opruimen
Voorraad promoboeken bijwerken
Kickoff sheet maken nieuw verhaal
Biertje nemen.
Naar huis.



Patz


ps. Na de zomer ga ik op zoek naar twee stagiaires die met me mee mogen lopen. Volgens mij gaat dit een geweldige stage worden: Hun run je een verhalenbedrijf, je loopt mee met boek- en filmprojecten, etc etc etc. Kortom, een wonderbaarlijke avontuur!  Ik werk nog aan een goede functieomschrijving... (not to self; op to do lijst zetten...)







maandag 1 juli 2013

Denkfout



Afgelopen maanden ben ik erachter gekomen dat ik een denkfout gemaakt heb. Geeft natuurlijk helemaal niet. Tenslotte is leven leren.

Ik moet vrij vaak aan mensen uitleggen wat ik nu eigenlijk doe. En omdat er voornamelijk boeken uit mijn handen komen ben ik gaan roepen dat CircusPatz een uitgeverij is. 
Een uitgeverij van kinderboeken.
De grap is dat ik die versie zo vaak vertel dat ik het zelf ben gaan geloven.

Toch heb ik nooit de ambitie gehad om van CircusPatz een uitgeverij van kinderboeken te maken. 
CircusPatz bedenkt namelijk verhaalwerelden. Die verhaalwerelden bestaan niet uit 1 verhaal, het zijn een soort universums waarin meerdere verhalen in een zelfde verhaalomgeving rondzweven. Je moet dan niet alleen denken aan verhalen met een vervolg, je zou ook zomaar vanuit een andere hoek naar de verhaalwereld kunnen gaan kijken. Bijvoorbeeld door de ogen van een heel ander personage.
Die verhaalwerelden kan je dmv verschillende soorten media gaan vertellen. Dus door middel van boeken, maar ook door middel van televisie, film, spelletjes en bijvoorbeeld speelgoed.

Dat wilde ik ook nog eens transmediaal doen; dus niet hetzelfde verhaal uitbrengen als boek, als film en als computerspel maar juist allemaal zelfstandige losse verhalen die gezamenlijk een groter geheel vullen. Stiekem hebben we dat al een beetje gedaan met de 'Hoe jij...' ontdekavonturen; Een boek waarin je 18 avontureneilanden kan ontdekken, een losse avonturenkoffer die een rol speelt in het boek maar waarmee je los van het boek van je vakantie een vakantieavontuur kan maken, een luisterboek van 5 onontdekte avontureneilanden die je zowel als vervolg maar ook als eerste kennismaking kan zien en een boek waarin je avonturenplaneten ipv van avontureneilanden gaat ontdekken. 
Niet herhalend maar aansluitend en aanvullend. Allemaal nieuwe zelfstandige verhalen die gezamenlijk een geweldige ervaring geven.

Transmediale werelden zijn geweldig om in ondergedompeld te worden. Zeker als je kind bent. Je kan het verhaal 'leven' in plaats van toeschouwer zijn. Je doet mee. En iedere keer komt er weer iets nieuws uit je eigen favoriete verhalenwereld.

Nu loopt het in het leven soms anders dan dat je gepland had; ik kreeg een waanzinnige boekdeal die al mijn aandacht en tijd opslokte en me enigszins in de richting van boeken duwde. 
En voordat ik het wist vertelde ik aan mensen dat ik kinderboeken maakte en ging ik het zelf geloven.

De hoogte tijd om weer het oorspronkelijke verhaal op te pakken. Terug naar de basis. Ik moet bij 'boeken' een vinkje zetten. Die tak van sport hebben we wel al een beetje onder de knie. Natuurlijk blijven we boeken maken, maar alleen als onderdeel van een grotere reeks van verhaal'dingen'. 

Het volgende vinkje moet worden gezet. Mijn werelden op meer verschillende manieren vertellen. 


Aan de slag!

Patz

Ambassadeur van de Fantasie, Liefhebber van Planeten en Sterren, Verzamelaar van Buitengewoon Rare Objecten, Notoire Leunstoel Avonturier, Amateur Schatzoeker, Verhalenjager en verhalenmaker in het Wonderbaarlijke Verhalen*laboratorium CircusPatz.


donderdag 27 juni 2013

The Impossible Dream

Soms kan een liedje precies weergeven waarom je doet wat je doet. Dat heb ik met deze. Ik zou het niet beter gezegd kunnen hebben ;-)

"The Impossible Dream"

To dream the impossible dream
To fight the unbeatable foe
To bear with unbearable sorrow
To run where the brave dare not go
To right the unrightable wrong
To love pure and chaste from afar
To try when your arms are too weary
To reach the unreachable star

This is my quest
To follow that star
No matter how hopeless
No matter how far

To fight for the right
Without question or pause
To be willing to march into Hell
For a heavenly cause

And I know if I'll only be true
To this glorious quest
That my heart will lie peaceful and calm
When I'm laid to my rest

And the world will be better for this
That one man, scorned and covered with scars
Still strove with his last ounce of courage
To reach the unreachable star

from MAN OF LA MANCHA (1972)
music by Mitch Leigh and lyrics by Joe Darion



Patz


ps. Honda maakte er ooit een prachtige commercial van. Als je op zo'n 'kwestbare' manier aan mensen wil vertellen wat je wil ben je wat mij betreft echt een eindbaas; http://www.youtube.com/watch?v=XiBX8MkFkd4

maandag 17 juni 2013

Papa met Flair...


Ben ik een papa met Flair? Wat mij betreft wel Het belang van fantasie staat voor mij op de eerste plaats. Daarnaast zou ik dolgraag verwondering en zorgeloos avontuur aan onze kids willen teruggeven, niet alleen probeer ik dat als een dolle te doen met mijn eigen twee zonen, ik zet ook mijn hele bedrijf CircusPatz  in om dit voor elkaar te bakken voor andere kinderen. Geen betere plaats om dat te verkondigen dan de Flair! Geef mij op als 'Papa met Flair 2013' en wie weet krijg ik een artikel in de Flair! 

Mail je motivatie voor 1 juli 2013 naar Flair@sanoma.com o.v.v. 'papa met flair 2013'. 

Superbedankt!

Patz


maandag 10 juni 2013

Makkelijker gezegd dan gedaan.




De laatste tijd krijg ik heel veel vragen van mensen die zelf een boek willen maken. Leuk natuurlijk. Sowieso is het altijd prettig om iemand te helpen. Al is het maar met goede raad. Dubbel leuk en vooral vleiend dat ze het aan mij vragen. Want stiekem ben ik natuurlijk ook maar net bezig.

Meestal geef ik 2 tips. #1 Zorg dat je een geweldig boek maakt en #2 duik de boekhandel eens in en verdiep je grondig in verhalenmakers die je voor zijn gegaan. 

Wat me vaak opvalt is dat een heleboel mensen niet staan te wachten op zo'n tip. Uiteindelijk gaat het om trucs. Om olifantenpaadjes. Men start liever eerst met het nadenken over bijvoorbeeld een uitgever dan dat men gaat zitten om het beste boek van de wereld te gaan maken.

We leven in een tijd dat we vergeten zijn om een buitengewoon geweldig product als basis te nemen. 
Olifantenpaadjes zijn king. Het gaat er niet om dat het geweldig brood is, het gaat er om dat je in 1000 winkels ligt. Het gaat er om dat BNers met je brood op de foto staan op Facebook. Het gaat erom dat je zo snel mogelijk en met zo min mogelijk moeite veel geld gaat verdienen.

Ik heb nieuws voor iedereen die dat denkt; er zijn namelijk geen olifantenpaadjes. Er is geen truc. Hard werken is een voorwaarde.
Ik zie je denken; er zijn toch heleboel middelmatige producten die het wel heel goed doen? Die vanuit het niets enorm succesvol zijn geworden?
Ik zeg dan; Gezichtsbedrog. Want we zien de kerkhoven vol middelmatige producten niet die met een hoop blah waren gelanceerd en die nu verdwenen zijn en waar we nooit meer wat van horen. We zien nooit de lange weg die iemand heeft afgelegd voordat het 'snelle' succes kwam.

Het is zo logisch. Of het nu een kinderboek is of een pot pindakaas, het is erg handig om te beginnen bij het begin: Be amazing. Want als het eindproduct geweldig is dan zullen de paar mensen die ermee in aanraking komen wellicht (ik zeg met nadruk wellicht) hun vrienden vertellen hoe goed of lekker het was. Niks trucs, gewoon keihard werken aan een wonderbaarlijk mooi product. En ook gewoon op je bek gaan, weer opstaan en het weer proberen.

Voor mij is het simpel en is het een vanzelfsprekend uitgaanspunt. Ik heb namelijk meer plezier aan een echt heerlijk brood waar alles aan klopt dan aan een middelmatig brood met een kekke poster erbij. Ik wil leven in een wereld vol mooie en geweldige dingen om mij heen. Waar spullen succesvol worden omdat er een boel moeite en liefde achter zit. Logisch natuurlijk.

Vanochtend kreeg ik als antwoord op mijn tip (maak een waanzinnig mooi en geweldig boek); 'dat is makkelijker gezegd dan gedaan'. En daar zit stiekem een enorme wijsheid in verborgen. Want inderdaad, iets geweldigs maken is makkelijker gezegd dan gedaan. Maar daar begin het wel allemaal mee.

Patz

ps. Op de foto 'Mast Brothers', twee broers die niet zo lang geleden besloten om de lekkerste chocolade te gaan maken die er bestaat. En daar stopte ze niet, de chocolade moest ook nog eens verpakt worden in de mooiste verpakkingen die ze konden bedenken. Grote inspiratiebron voor wat ik probeer te doen...

zondag 2 juni 2013

De CircusPatz Verhalen*school voor kids, maar dan een dag lang voor volwassen!



We gaan het een keer proberen; De CircusPatz Verhalen*school voor kids, maar dan een dag lang voor volwassen! Op zaterdag 6 juli gaan we een hele dag met verhalen aan de slag, precies zoals we dat iedere zondagochtend met de kids doen. Gekke verhaalopdrachten, maar ook een verhaallunch met en klaargemaakt door CircusPatz auteur Mariette Ciggaar (auteur van o.a Kick Fearless en Villa Willemina). Van 11.00 tot 16.00, in het Wonderbaarlijke Verhalen*laboratorium CircusPatz in Utrecht. 75,= (maximaal 9 personen). Aanmelden via verhalenschool@circuspatz.com vol = vol!

Patz

vrijdag 31 mei 2013

We hebben niks met puberproblemen (of juist wel?): Ontmoet Kick Fearless!




CircusPatz nieuwste avontuur Kick Fearless is een stoer verhaal voor stoere meiden vanaf een jaar of twaalf. Voor meiden die eigenlijk geen kinderboeken meer willen lezen maar wellicht de volwassen verhalen nog heel even links willen laten liggen.

Nu hebben de verhalen- en boekmakers daar een 'genre' voor uitgevonden. De zogenaamde 'Young Adult' boeken. Vaak zijn dit verhalen waarin de pubers zichzelf optimaal in kunnen herkennen. Het staat bol van de problemen. Want de puber leeft in een wereld vol problemen en uitdagingen. Twijfels over van alles. Niet alleen leef je in een wereld waarin je ouders je totaal niet begrijpen, je barst ook nog eens van de dillema's. Natuurlijk kies je net de verkeerde jongen of meisje uit om verliefd op te worden. Zijn je vrienden en vriendinnen zo belangrijk dat het soms enorm ingewikkeld kan worden en moet je in de klas de hele dag naar een man of vrouw luisteren waar je echt helemaal niets mee hebt.

Kick Fearless is wat dat betreft zeker geen Young Adult. Want eerlijk gezegd hebben we bij CircusPatz helemaal niet zoveel met puberproblemen. Of misschien hebben we daar juist heel veel mee. Gunnen we de kids juist even een uitstapje uit al die problemen en uitdagingen en scheppen we verhalen vol zorgeloos avontuur. Natuurlijk gaat Catherine Bellville de St. Clare, beter bekend als Kick Fearless op stap met haar vriendinnen. En dat er romantiek bij komt kijken is vanzelfsprekend. Maar laten we Kick moedeloos uit het raam staren als haar ouders verdwenen blijken te zijn? Nee, ze gaat op zoek en reist de hele wereld over omdat ze overtuigd is dat haar ouders nog leven. En daarbij pakt ze iedere kans met beide handen aan om te shoppen. Want naast dat ze smult van avontuur is mode voor haar wel een ding.

Er zijn mensen die het oppervlakkig of ongeloofwaardig noemen. Ik noem het liever een leuke ontsnapping. Zoals de Amerikaanse filmmakers dat deden tijdens de grote crisis voor de tweede wereldoorlog. Een mooi hedendaags sprookje vol spanning en avontuur. Omdat de werkelijkheid soms al ellendig genoeg is en in je vrije tijd misschien ook eens lekker is om niet met die rauwe realiteit te maken te hebben.

Het superdikke (480 pagina's) complete avontuur omvat de eerste drie reeds uitgekomen afleveringen plus 3 nieuwe afleveringen in 1 boek. Natuurlijk weer buitengewoon prettig vormgegeven zoals jullie van CircusPatz gewend zijn. Je schiet door de bladzijdes heen!

Kick Fearless (ISBN 978 90 82031 904), vanaf volgende week te koop of te bestellen in je boekhandel of in de online verhalen*winkel van CircusPatz. Prijs: 18,95

Trotse Patz

ps. Kick Fearless is geschreven door Mariette Ciggaar en bedacht door ondergetekende. De vormgeving was in handen van CircusPatz veteranen Hans van der Baan (binnenkant) en Marck van Dooren (omslag). De illustratie op de omslag is van Denise van Leeuwen die voor ons ook 'Hoe jij de Magistrale Avonturenplaneten ontdekte' maakte.

woensdag 17 april 2013

Mag ons verhaal een deel worden van jullie verhaal?



Er was eens een man die verhalen wilde vertellen. Verhalen vol verwondering, avontuur en ontdekkingen. Verhalen die niet alleen te lezen waren maar die je ook echt kon aanraken. En hij begon een verhalenbedrijfje. Een bedrijfje waar hij samen met andere mensen vol verhalen mooie verhalen kon bedenken.
De verhalen kwamen makkelijk want verhalenmaken was voor deze mensen net zo vanzelfsprekend als ademen.
Voor de man het wist lag er een dikke stapel verhalen en moest hij snel op zoek naar mensen die van al die verhalen dingen wilde maken. 
Hoe opmerkelijk zijn plannen soms klonken, er waren altijd mensen te vinden die de man wilde helpen.
En zo werden van al die verhalen verhaaldingen gemaakt. 
Boeken vol verwondering, maar ook avonturenkoffertjes en avonturenrugzakken.

Het leuke van die spulletjes was dat ze onbewust een beetje op elkaar gingen lijken. Blijkbaar had verwondering, avontuur en ontdekkingen een gezicht. Het was een gezicht dat een tikje nostalgisch aandeed. Het proefde naar 'vroeger', toen landkaarten nog witte vlekken hadden omdat we geen idee hadden wat daar te zien en te vinden zou zijn.
En het klopte als een bus. Dit was het gevoel waar de man en de mensen om hem heen zich thuis voelde. En het bleek dat een groeiende groep papa's, mama's en kinderen ook graag op bezoek kwamen in de avontuurlijke en nostalgische werelden die de man samen met de mensen om zich heen had geschapen.

En toen gebeurde er iets moois. Alle verhalen, die eigenlijk niets met elkaar te maken hadden, vormde samen toch een verhaal. Een verhaal waar de makers van de verhalen ook een deel van waren. Het was het verhaal van mensen die mooie dingen maakte. Dingen vol verlangen naar avontuur en verwondering. Maar ook een verhaal van mensen die op reis waren. Op reis naar een plek waar iedereen precies doet dat gewoon bij hem of haar hoort.

Nu maakten ze niet alleen maar mooie verhalen, nu waren ze ook een onderdeel van hun eigen verhaal. En bij dat verhaal paste een echte plek vol verhalen. Waar ze konden werken aan al de verhalen maar ook een plek om mensen te laten zien wat ze allemaal deden. En een plek waar ze kinderen vol verhalen konden laten zien wat voor mooie dingen je allemaal met verhalen kon doen.

En de plek kwam er. Een wonderbaarlijke plek vol verhalen.

De plek inspireerde de verhalenmensen enorm. Dit was een plek waar verwondering en avontuur de hoofdrol speelde.

Nu ontstond er een nieuw idee. Misschien wilde andere mensen ook wel zo'n plek in hun leven. Een plek vol avontuur en verwondering. Een plek waar de tijd een beetje had stilgestaan. Waar altijd wat nieuws te ontdekken viel.

En zo begint een nieuw hoofdstuk in dit verhaal. Niet alleen vertelt het verhalenbedrijfje verhalen in de vorm van boeken, speelgoed, film en televisie, nu gaan ze ook verhalen vertellen in de vorm van avontuurlijke kinderkamers vol ontdekkingen en verwondering. Veilige plekken, beschut van de rauwe werkelijkheid die iedereen altijd al op zijn dak krijgt en waar kids (en ouders) zich even op een ander wereld en in een andere tijd wanen. Waar de verhalen die ze maken perfect inpassen. Zodat het verhaal van het verhalenbedrijfje ook het verhaal van alle kinderen, mama's, papa's, opa's en oma's kan worden.

Gaan jullie mee?


Patz

ps. We beginnen bescheiden, binnenkort starten we met de verkoop van een serie illustraties die je zelf kan inlijsten. Daarna zullen we steeds meer spannende spulletjes aan het assortiment toevoegen. Hou onze site (en onze Facebookpagina) in de gaten!


maandag 25 februari 2013

Hellup! (of hoe we van Kick Fearless een NOG mooier boek willen maken)



Zoals jullie weten maken we bij CircusPatz graag mooie spulletjes. We hebben niet voor niets onlangs de kreet 'misschien wel de mooiste kinderboeken van NL' geadopteerd. (Eigenlijk vinden we keihard dat we gewoon 'de mooiste' kinderboeken maken, alleen willen mensen dat nog wel eens zien als negatief. En daarnaast bestaat er ook nog zoiets als smaak. Maar goed, ik dwaal af ;-)

Om de mooiste kinderboeken te maken loop je nogal eens tegen een commercieel plafond. Nu is het al zo dat de createurs van CircusPatz niet op uurbasis aan de projecten werken. We willen allemaal hetzelfde (hele mooie spullen maken), dus werken we al veel meer uren aan een boek dan dat je normaal gesproken zou doen. Maar ondanks dat merken we vaak genoeg dat er een behoorlijk spanningsveld tussen kwaliteit en commercie ontstaat.

En da's natuurlijk helemaal niet erg. Die spanning gaan we zeker niet uit de weg. Want ondanks dat we bij CircusPatz van de wereld een mooiere plek willen maken moeten we het ook commercieel voor elkaar zien te bakken. De kachel moet ook roken natuurlijk.
Nu hebben we wel een groot voordeel; we hebben niet de ambitie om rijk te worden. En zeker al niet binnen een week. Op die manier kan je makkelijk genoegen nemen met lagere inkomsten. Nee, het is geen hobbybedrijfje en natuurlijk willen we de wereld veroveren, maar we hebben tijd en geduld.

Maar soms heb je gewoon harde cash nodig. Zoals in het geval van het drukken van een boek. Dat kost geld. En de kosten gaan altijd voor de baten. En ondanks dat we na 5 jaar wel weten hoe je optimale kwaliteit kan halen uit zo min mogelijk budget komen we er vaak niet onderuit dat een boel extra dingen extra geld kosten. Een zwartwit paperback boekje gedrukt op wcpapier kost veel minder dan een gebonden boek op mooi papier. En dan maar te zwijgen over kleurgebruik.

Nu staan we voor een uitdaging; we willen van de nieuwe Kick Fearless (480 pagina's vol avontuur voor stoere meiden van 12+) een waanzinnig boek maken. We hebben bijna alles al; een buitengewoon spannend verhaal geschreven door Mariette Ciggaar - voor meiden die het wel gehad hebben om prinsessenboeken te lezen, maar geen zin hebben in moeilijke puberproblemen -, een waanzinnig ontwerp voor de binnenkant gemaakt door Hans van der Baan en een waanzinnige omslag van Mark van Dooren met een prachtige illustratie van Denise van Leeuwen.
Maar we willen meer; beter papier, mooi kleurtje aan de binnenkant etc etc. En, eerlijk gezegd willen we dat niet door de goedkoopste drukker laten doen. Niet alleen willen we mooi drukwerk, we willen ook papier dat op een verantwoorde manier is gemaakt. En we willen graag dat we ook blij worden van het bedrijf dat de boeken drukt.
Ik weet het; we willen veel. Maar zo zitten we nu eenmaal in elkaar. En we hopen mensen aan te spreken die ook zo in elkaar zitten.

Dus...

De vraag is simpel; bestel vast een exemplaar van Kick Fearless. Voor de normale winkelprijs van 18,95 plus een bijdrage in de porto van 2,50. Heb je geen meiden thuis van 12+, koop een exemplaar en geef hem aan je nichtje. Er is vast wel iemand die je blij kan maken met 480 pagina's avontuur. Zeker voor in de zomervakantie! Bestel hm nu, en ontvang hem gelijk nadat het boek van de drukker komt. En natuurlijk krijg je daar een extraatje voor; alle makers zullen het boek signeren. De boeken zullen eind mei, begin juni in je brievenbus vallen. Nog net op tijd voor de zomervakantie.

Doen & thanks natuurlijk. Niet alleen namens alle createurs van CircusPatz maar ook namens alle kinderen die we laten zien dat er ook nog hele mooie dingen gemaakt worden.

Patz

ps. Meer weten over het boek? Check http://www.circuspatz-verhalenwinkel.nl/c-1850615/kick-fearless/ voor meer info en mogelijkheid tot bestellen (ideal).  


maandag 4 februari 2013

Weer een nieuw avontuur!



Er staat weer een nieuw avontuur voor de deur. Gelukkig zijn we bij CircusPatz nogal avontuurlijk van aard dus schrikken we er niet meer van. De koffers worden weer gepakt, de rugzakken worden aangesnoerd en we staan weer klaar om een nieuw land te gaan ontdekken. De landkaart die we bij ons hebben is dit keer niet helemaal blank, we kennen al kleine stukjes van het gebied.

Een paar jaar geleden liep ik ook met een grote rugzak op mijn rug door een onbekend gebied. Toen had ik een compleet blanke kaart voor mijn neus. Als een Livingstone bedacht ik steeds weer oplossingen als ik weer eens een ravijn tegenkwam. Gelukkig kwam ik toen snel een lokale expert tegen die me verder hielp; A.W.Bruna Uitgevers. Ik kreeg een prachtig boekencontract en ik kon aan de slag. 15 verhalen verder is het moment aangebroken dat CircusPatz weer zelf verder gaat. De reis moet weer voortgezet worden. Omdat het gewoon beter bij ons past om het zelf te doen.

Voor onze eerste 'eigen' uitgave spelen we een beetje vals. Zoals ik al schreef, de kaart is niet helemaal blanco.

Een tijdje geleden gaven we onder de vlag van A.W.Bruna Uitgevers 3 deeltjes van Kick Fearless uit. Spannende avonturen van de stoerste fashionista van de wereld. Avontuur met een snufje glamour voor meiden vanaf een jaar of 12. Nog geen moeilijke puberproblematieken en hopeloze liefdes, gewoon avontuur. Met hier-en-daar natuurlijk wel wat kriebels in de buik. 
Onze plan leek geweldig; dunne kleine boekjes, met in ieder deel een stuk van het grote avontuur. Met een leuke cliffhanger. 3 deeltjes per jaar, 6 deeltjes vormen een compleet avontuur. Vormgegeven als een soort van magazine.

Het plan faalde hopeloos. 
Nu zijn we al (nog;-) niet zo van de bestsellers, dit was wel een dieptepuntje. 
Toch wilde we het kind niet met het badwater weggooien; de verhalen vielen in de smaak. De losse deeltjes waren te duur, de magazinevormgeving te verwarrend. Kortom; de vorm faalde. 
Wat ons betreft (en alle enthousiaste meiden die we het verhaal lieten lezen bevestigde het) waren de avonturen geweldig.

Om een lang verhaal kort te maken (of een dun boekje heel dik); we komen net voor de zomer met 6 Kick Fearless deeltjes (waarvan 3 al eerder waren uitgegeven) in 1 dik zomeravontuur! 480 pagina's volgepropt met stoere-meiden-avontuur. En natuurlijk weer keimooi uitgevoerd. 'Cause that is what we do'. 
En ook nog eens zelf uitgegeven...

Vanaf dat moment is CircusPatz dus zelf uitgeverij. En het was de hoogste tijd!

Op deze plek ga ik jullie op de hoogte houden van onze eerste stappen. Gaan jullie het stap-voor-stap meelopen. Om jullie te inspirerend. Of wellicht jullie wat te leren.
Ik heb er in ieder geval enorme zin in. Jullie ook?

Patz de ontdekkingsreiziger.



zaterdag 26 januari 2013

Gregor Groentestein's avonturen in filmland; the story so far


Als ik mijn ogen sluit kan ik nog steeds de wazige, niet begrijpende blik voor me zien toen ik voor het eerst aan iemand vertelde dat ik een verhalenlaboratorium wilde beginnen. Mijn lijf bruiste van de opwinding toen ik eindelijk wist wat ik echt wilde gaan doen. Maar op 1 of andere manier was dat gevoel wat moeilijk over te brengen. 'Dat willen we allemaal wel' was een goeie samenvatting van de meeste reacties op mijn plan. 

Maar mijn plan had rekening gehouden met dit soort reacties. Mijn strategie, opgedaan door naar mijn twee zoons te kijken omvatte 1 zin. Een zin die ik als een mantra voor mezelf herhaalde. 'Wees als een kind'. Ik wierp alle argwaan en al het cynisme van me af. Naïviteit was mijn geheime wapen. 

Het werkte. In ieder geval voor mij. Er kwam een Verhalen*laboratorium. Er kwamen verhalen. 

En nu was ik klaar voor de volgende stap. En weer zou ik hetzelfde geheime wapen gebruiken. Ik dacht als een kind. Zette mijn naïeve pet op (die heerlijk zat). Ik riep keihard 'ik wil dat een boek verfilmd gaat worden'. Aan iedereen die het wilde horen. Ik begon aan een blog waarin ik het hele proces wilde vangen. Om mensen eens mee te nemen in het hele proces. En voor iedereen die het proces een beetje gemist heeft heb ik alle entry's op een rijtje gezet. Om eens te zien hoe ver je kan komen door te denken als een kind.

Heel veel plezier.

Patz



1: 
Het begin.


'Ik heb het gevoel dat er iets opmerkelijks gaat gebeuren. Iets waarvan je later zegt; 'wat jammer dat niet alles is opgeschreven'. Daarom ga ik vanaf nu alles bijhouden.

Gregor'

Zoals jullie inmiddels wel weten heb ik nogal wat ambities. 1 van die ambities is om de circusverhalen dmv film of televisie te gaan vertellen. Met dat soort ambities is het handig als je geen haast hebt, een bord voor je kop hebt -en dus al die beren op de weg niet ziet- en er heilig in gelooft dat alles mogelijk is. En kijk, ik voldoe precies aan die beschrijving.
Deze entry begint met de eerste woorden uit De Buitengewoon Opmerkelijke Dagboeken van Gregor Groentestein. En dat is natuurlijk niet toevallig. Want juist dit boek wil ik dolgraag laten verfilmen.
Zonder alles over het verhaal te vertellen (koop het boek maar), het is een buitengewoon kwetsbaar verhaal (als in makkelijk te verknallen) over een 12 jarige jongen die niet helemaal past in deze wereld. Daarnaast heeft hij de drang om - net zoals zijn overleden opa- dode dingen tot leven te wekken. Het resultaat hiervan zijn een paar levende groentegriezels (1.20 mtr hoge levende peen-, broccoli- en champignonmannen) die het de jonge uitvinder niet makkelijker maken. Het boek is voor jong en oud (of zoals we in het boek zeggen; voor eigenwijze kids van 10 tot 100) en een film zou dus ook voor beide doelgroepen moeten zijn.
Op deze plek ga ik jullie, net zoals Gregor zijn dagboek begint, op de hoogte houden van alle avonturen en ontwikkelingen rond dit filmproject. Gewoon, omdat ik net zoals Gregor ook het gevoel heb dat dit een geweldige reis gaat worden. Een reis waarvan je achteraf zou denken, 'had ik maar alles opgeschreven'.

2: 
The two layered cake.



Als je een film wil maken ben je afhankelijk van een aantal partners. Want, net zoals we bij het Circus een partner (A.W.Bruna Uitgevers) hebben die onze verhalen in boekvorm in de winkel brengt, heb je ook partners nodig (nog veel meer dan bij boeken) om een film te maken. Want laat het duidelijk zijn; CircusPatz gaat niet ZELF een film maken.

Voor zover ik weet (en ik ben niet enorm bekend van de film en tv-wereld) zijn een producent en een distributeur enorm belangrijk. Deze vormen naast het verhaal de basis van een filmproductie. De producent zorgt ervoor dat de film daadwerkelijk gemaakt gaat worden. Die zorgt voor een regisseur, scriptschrijvers etc etc. En net zo belangrijk, die gaat op jacht naar budget. Want, een film is enorm kostbaar. Een distributeur zorgt ervoor dat de film ook echt in de bioscoop komt. Of dat de DVD's in de winkel komen. De distributeur is dus een belangrijk onderdeel in de jacht naar budget. Want verkoop = geld.
Terug naar Groentestein. Allereerst heb ik mezelf de vraag gesteld wat voor soort film het moet gaan worden. Zoals eerder gezegd, Groentestein is een kwetsbaar verhaal. Het is een two-layered-cake die gezamenlijk een buitengewoon opmerkelijke smaak heeft. Laag 1 is het verhaal van een jonge uitvinder die groentegriezels (soort monsters van peen, broccoli, lof etc) tot leven wekt. Laag 2 is de humoristische en absurde kijk van deze uitvinder op het leven. Voor mij is het essentieel dat beide lagen in een verfilming aan bod komen. Juist die combi maakt het een bijzonder boek voor kinderen van 9-99 jaar. De film moet dus ook kinderen EN volwassenen aanspreken. En da's best ingewikkeld. Groentestein moet een personage worden met karakter. En, net zoals we ons best doen om onze boeken een authentieke kwalitatieve uitstraling te geven moet een film dat ook hebben. Ik ben dus nogal veeleisend.
Dus nu op zoek naar een producent die niet alleen iets ziet in Groentestein maar ook nog eens kwaliteit in zijn genen heeft zitten.



3: 
Deur 1.




Ik heb altijd respect gehad voor mensen die langs de deur hun geloof verkondigen. Los van het feit dat ik er vanuit ga dat ze dit doen vanuit een enorm positieve gedachte (ze willen mensen redden) in plaats van 'we willen onze wil opleggen', weten en voelen ze dat er een heleboel deuren voor hun neus worden dichtgeslagen voordat ze iemand vinden die wel open staat voor hun boodschap. En zij zien het niet als falen. Want het is het allemaal waard als ze 1 zieltje winnen.
Ik heb zo'n vermoedde dat ik 'haast' en 'ongeduld' niet mee op reis moet nemen. Dat er een boel deuren voor mijn neus zullen dichtslaan.
Maar dat maakt niet uit. Zoals de mensen die keer op keer deuren zien dichtslaan mij hebben geleerd; het is het allemaal waard als ik at the end of the day maar 1 producent kan overtuigen om het filmavontuur met Gregor Groentestein aan te gaan.
En zo zat ik op een prachtige ochtend op de grond in de riante huiskamer van een goede vriend mijn concept te vertellen. Aan niemand minder dan Johan Nijenhuis. Voor mensen die hem niet kennen; hij is regisseur van o.a. Foeksia de miniheks, Costa en bedenker van o.a. Zoop en Spangas. Door een twist of fate had ik hem via-via-via zover gekregen dat hij naar me wilde luisteren. En daar zat ik dus. Met Johan tegenover me. Ook op de grond. Met om ons heen de moodboards en plaatjes die ik gemaakt had van Groentestein. Twee verhalenvertellers met twinkels in hun ogen. Vol vuur vertelde ik hem alles wat ik wist over de Wonderbaarlijke Dagboeken van Gregor Groentestein.
De eerste deur sloeg die dag voor mij dicht. Want hoe leuk de meeting ook was; hij had helemaal niks met Groentestein.
En het gaf ook niet. Want dit was pas de eerste deur. En het was gelukt om mijn verhaal te vertellen aan Nijenhuis. En stiekem was dat sowieso al geweldig. Want voordat die deur keihard dichtsloeg had ik hem wel weten open te krijgen.
Even diep ademhalen en weer verder. Want de reis is natuurlijk de beloning. En de film die straks van Groentestein gemaakt gaat worden slechts het alibi om op reis te gaan!

4:
Het uitzicht veranderd continu.



Ik ben er altijd vanuit gegaan dat Gregor Groentestein een live-action film zou gaan worden. Een film met acteurs dus. Geen teken- en geen animatiefilm. Gregor is namelijk in mijn hoofd een echt jongetje. Met echte-jongetjes problemen en gedachtes. Dat hij tijdens het hele verhaal ook met tot leven gewekte wezentjes van groenten aan het ronddollen is zag ik als een minor thing. Iedereen uit de filmwereld die ik gesproken heb in het kader van mijn queste om Groentestein tot leven te wekken in film of tv zuchtte bij de gedachte dat er groentegriezels rondliepen in het verhaal. Niet omdat het niet leuk zou zijn, maar omdat het technisch gezien een enorme uitdaging zou gaan worden. Nagenoeg iedereen had het over een mix tussen echte acteurs en door de computer tot leven gewekte wezentjes. Niet alleen maakt dat het maken van een film veel ingewikkelder, ook veel duurder. Heel veel duurder als je het goed wil doen.
Dan ben ik nog van het experimenteren. Stop kinderen in een pak en ga kijken hoe dat er uit gaat zien. Kijken of de lulligheid daarvan een extra effect geeft. Maar filmproducenten zijn niet zo van het experimenteren. Experimenteren is namelijk duur. En heel erg duur als je het goed wil doen.
Het project leek in een kleine impasse terecht te komen tot ik plots een filmproducent tegen het lijf liep die een zaadje in mijn kop plantte. Wat als we Groentestein helemaal in computeranimatie zouden gaan produceren?
Zoals ik in een eerdere entry al zei; Het verhaal van Groentestein kent twee lagen. Het jongetje dat grappige groentewezens tot leven wekt en het verhaal van een jongetje zich niet helemaal thuis voelt in deze wereld. Dat dat eerste gedeelte in animatie kon worden uitgevoerd zag ik wel voor me, ik had moeite met verhaal twee in animatie. Emotie. Zou het publiek zich kunnen gaan binden met die gekke nerd Gregor.
Toch besloot ik eens een verkenning te gaan doen in de wereld van animatie. Ik ging op zoek naar emotie in animatie. Ik keek stapels films. Bekende en onbekende. En kwam bergen emotie tegen.
De twijfel blijft. Maar ik weet nu wel dat het mogelijk is.
Steeds verder ontwikkelen de beelden zich rond een verfilming van Groentestein. Een reis vol voortschrijdend inzicht. En zo horen reizen ook te zijn namelijk. Leren en om je heen kijken. Want het uitzicht verandert continu.



5: 
No Hurry.




Zoals ik al eerder concludeerde; voor film- en tvtrajecten moet je geen haast hebben. Heeft even een jaartje of wat geduurd voor ik de onrust uit mijn lijf kreeg, inmiddels heb ik de ervaring (ook door meerdere film- en tvtrajecten) dat haast een onnodige factor is. Het is een langzaam proces, met vele gesprekken waarin je iedere keer weer een stap vooruit gaat, maar soms ook een paar stapjes achteruit moet maken. En als je je eenmaal realiseert dat het 'all in the game is' in plaats van je er over op te winden, is er eigenlijk niets meer aan de hand.
Wat ik inmiddels ook al doorheb is dat er never 1 partij is die groen licht geeft. Het is een uitgebalanceerde puzzel waarbij ieder puzzelstukje belangrijk is. Er is pas groen licht als alle puzzelstukjes groen licht geven. En zelfs dan kan het zomaar gebeuren dat toch plotseling een puzzelstukje een tijdje verder besluit om toch nog rood licht te geven. Ambassadeurs van plannen kunnen zomaar vertrekken en dan moet je eigenlijk weer opnieuw beginnen.
Het mooie is, dat ik er inmiddels de lol wel van kan inzien. Want ik geloof heel erg in het principe dat als iets moet gebeuren het gewoon gaat gebeuren. En dat als het niet moet gebeuren het dan ook niet gaat gebeuren. Its that simple.
Ik kan jullie wel melden dat er beweging in deze droom zit. Meerdere 'klinkende' puzzelstukjes hebben aangegeven geïnteresseerd te zijn in het tot leven brengen van onze held Gregor. Wel een beetje jammer dat ik er natuurlijk nog niks over mag zeggen, aan de andere kant blijft het wel spannend zo.
En da's natuurlijk ook best belangrijk. Dat het spannend blijft. Het is namelijk niet voor niets dat 'The Journey' belangrijker is dan de eindbestemming.


6: 
Er is pas een film als er een film is.




En plots zat ik afgelopen week samen met mijn uitgever aan tafel met twee filmproducenten over een verfilming van Groentestein. En, na een prettig gesprek gaven ze aan een voorstel te willen gaan doen. Natuurlijk, om er maar eens een Cruiffiaanse spreuk tegenaan te gooien, 'er is pas een film als er een film is', we zijn nog nooit zo dicht bij verfilming van Groentestein geweest dan nu. En dat is natuurlijk geweldig nieuws.

Tegelijkertijd maak ik me ook een beetje zorgen. Want inmiddels ben ik er ook wel achter dat verfilming concessies maken betekent. Dat het verhaal de veilige haven van het verhalen*laboratorium zal moeten verlaten en papa Patz niet meer voor 100% voor zijn kindje Groentestein zal kunnen zorgen. Maar goed. Op een dag vliegen ze uit. Mijn verhalenkindjes...

7:
Er mag gedanst worden.




En plots lag daar een filmcontract voor de verfilming van Gregor Groentestein voor mijn neus. Nou ja, het is eigenlijk een verfilming-optie. Concreet heeft de filmproducent dan een jaar de tijd om uit te vogelen en uit te zoeken of het verhaal verfilmbaar is, of er geld kan worden opgehaald op het concept etc etc. Dus eigenlijk kan er nog van alles gebeuren. Zoals ik in de vorige entry al zei; 'er is pas een film als er een film is'.

Maar toch, er mag gedanst worden. Want een aantal grote uitdagingen hebben we wellicht achter de rug (wellicht, ik moet natuurlijk nog onderhandelen -dikke kans dat de filmproducent dit leest namelijk- :-).
Maar...Geen stap 2 zonder stap 1. En stap 1 hebben we blijkbaar nu genomen. Het voelt een beetje aan alsof we hoofdstuk 1 van het Groentestein filmavontuur achter de rug hebben.
De hoogste tijd voor hoofdstuk 2!


8:
In een mooi restaurantje in Brussel.


In een mooi restaurantje in het centrum van Brussel zijn we aan de eerste contractbespreking begonnen. Naast mij mijn uitgever Joost en voor ons onze Belgische filmvrienden die de klus moeten gaan klaren. Het blijft een raar moment; natuurlijk wil je gewoon zo snel mogelijk de handtekening zetten, aan de andere kant weet ik inmiddels dat je een handtekening maar 1 x kan zetten. Het is dus wel van belang dat je een handtekening zet onder een optimaal contract. Een contract waar je later geen spijt van gaat krijgen.

Mooi om te horen dat de Belgische filmvrienden graag zien dat ik betrokken ga worden bij de ontwikkeling van het script van de Groentestein film. Natuurlijk ga ik dat script niet schrijven, ik zou niet weten hoe, maar wil wel zo dicht mogelijk op het proces zitten. Niet alleen om er zeker van te zijn dat er een mooi en goed script komt maar ook omdat ik deze reis graag wil maken.

Ook bij de production design, een moeilijke term voor 'zo gaat de film er uit zien' zal ik mijn steentje moeten bijdragen. Ook dat gaat al een geweldig avontuur worden. Ik verheug me er enorm op.

Weer een stap verder. Er moet een scenario komen, we moeten gaan nadenken over hoe de film er gaat uitzien en er moet geld binnengehaald worden. Veel geld. En dat zou ook nog wel eens even kunnen gaan duren.
Geduld Patz. Geduld.


9: 
De handtekeningen zijn gezet.


Een grote stap is gezet. Een grote moeilijke deur is opengegaan. Het filmcontract is ondertekend. En we gaan gelijk internationaal; de producent, een mooie Vlaams/Waalse combinatie van twee samenwerkende producenten die de boel gaat optuigen richten hun pijlen op Frankrijk, Duitsland en Groot-Brittannië.

En dan nu het volgende avontuur. De volgende fase. Het script moet geschreven, de characters moeten worden ontwikkeld, het geld moet worden opgehaald en de film moet worden gemaakt. Want achter deze deur zitten weer een vers aantal nieuwe deuren. We hebben slechts het eerste hoofdstuk van dit avontuur er op zitten.

Maar toch reden om even diep adem te halen. Want het eerste hoofdstuk is toch een belangrijke. 





De hoofdrolspelers van het eerste hoofdstuk; (van links naar rechts); Mark Mertens,(producent en regisseur Skyline Entertainment), Joost van den Ossenblok (Uitgever A.W.Bruna/Arbeiderspers Uitgevers), Joop Boezeman (Algemeen directeur A.W.Bruna/Arbeiderspers Uitgevers), Arnauld de Battice (Directeur AT-Anim productions) en Patz. 


10:
De eerste resultaten!




Bang! En plots zie ik Gregor Groentestein (in de film Victor Veggiestein) en zijn vriendje Peenmans voor me. De handtekening onder het filmcontract een paar maanden geleden is plots echt een ding aan het worden.; de character designers in Gent en Brussel zijn keihard aan de slag gegaan...

Mag ik jullie -enorm trots- voorstellen aan de filmversies van Gregor en Peenmans?



To be continued...












vrijdag 25 januari 2013

Gregors Groentestein's avonturen in filmland: entry 10: De eerste resultaten!!

Bang! En plots zie ik Gregor Groentestein (in de film Victor Veggiestein) en zijn vriendje Peenmans voor me. De handtekening onder het filmcontract een paar maanden geleden is plots echt een ding aan het worden.; de character designers in Gent en Brussel zijn keihard aan de slag gegaan...

Mag ik jullie -enorm trots- voorstellen aan de filmversies van Gregor en Peenmans?




Een Supertrotse Patz :-)