Een must see; The Secret Powers of Time

(met dank aan Eric Bartels)

Kinderen een lesje leren

Ik heb wat met onderwijs. Of eigenlijk moet ik het anders zeggen; ik heb er niets mee. In ieder geval niet hoe ik het heb 'gekregen' en hoe heel veel kinderen het nu krijgen.

Mijn schoolcarrière was lang en vervelend. Natuurlijk hadden we het onder elkaar leuk, ik had alleen de pech om les te krijgen van leerkrachten uit de vorige eeuw in een leersysteem dat minstens net zo oud was. Leerkrachten die niet begrepen hoe kinderen van toen in elkaar staken en een systeem bedacht om arbeiders te creëren om de industriële revolutie te voorzien van gehoorzame werkkrachten. Nog net niet in een rij de klassen binnen, nog net niet een fabriekshoorn die de arbeiders de fabriek in schreeuwt.

Ik krijg nog steeds de kriebels als ik een school binnenloop. Ik zie leerkrachten hun lesje afdraaien met verveelde leerlingen tegenover hen. En ik hoor leerkrachten klagen. Hoe moeilijk het nu is om voor de klas te staan. Hoe de horde tot aan de tanden gewapend met camera's, mobieltjes en high-tech communicatiemiddelen je aan stukken scheuren. Die onopgevoede wilden die op geen enkele manier respect weet op te brengen.

Maar dan bedenk ik me dat het vroeger niet anders was. Wij waren nog net even meer geconditioneerd door onze ouders en de wereld om ons heen om het op te brengen om naar zo'n uitgebluste leerkracht te luisteren zonder hardop te roepen dat we het niet meer trokken. Maar wat snakte ik ernaar op geïnspireerd te worden. Wat snakte ik ernaar om tegen een docent te roepen;'als je mij niet kan inspireren, wat doe je in godsnaam voor de klas?' het zou nog een paar generaties duren voordat leerlingen het hardop gingen zeggen.

Natuurlijk is het nu dan ook een zwaar vak. Dat klopt. Natuurlijk moet een leerkracht veel meer verdienen. Natuurlijk moeten er meer leerkrachten komen. Maar dan zeg ik ook; het is een Vak. Geen bijbaan. Geen 3 dagen in de week-beroep. Onze kinderen verdienen beter. Het is een roeping. Neem het vak serieus. Verdiep je in de materie. Onderwijs met vuur. Zorg ervoor dat kinderen verliefd worden op wat je ze verteld. Verdiep je in degene die je iets moet leren. Snap dat ze in een andere tijd leven. Snap dat ze niet meer automatisch in de houding springen zoals jij dat ooit deed. Neem de moeite om je onder te dompelen in hun wereld. Wees vol van datgene wat je moet overbrengen. Inspireer.

En in godsnaam; ga wat anders doen als je het niet meer trekt. Een leerkracht die het vak eigenlijk niet meer ziet zitten of de wereld waarin kids en jongeren nu leven niet wil begrijpen is als een chirurg met trillende handen. Die horen niet thuis in de arena.


Patz

Achter iedere uitdaging weer een nieuwe uitdaging

Zoals jullie inmiddels wel begrepen hebben hebben we bij het Circus de verhalen die we op de markt breng onderverdeeld in een soort van series. Deze series bestaan uit verschillende boeken die samen 1 geheel vormen, of -en dat heeft mijn voorkeur- een hele reeks van verschillende verhaal 'spulletjes' die elkaar aanvullen.

Zo staat er nu het Ministerie van Zeer Geheime Zaken (eind 2010 met 3 titels), Gregor Groentestein (met nog maar 1), Kick Fearless (eind 2010 met 3 titels) en de Club van Avontuurlijke Meisjes en Jongens (eind 2010 maar liefst 4 titels).

De Club van Avontuurlijke Meisjes en Jongens. Gebaseerd op de echt bestaande 'Explorers Club' (een club van stoere mannen en vrouwen die over de hele wereld bergen beklimmen, oceanen overzeilen, poolkappen over wandelen etc etc), brengt avontuurlijke reis-, avontuur- en ontdekkingsspullen voor kinderen op de markt.
Op dit moment zijn we hard bezig om het 'label' Club van Avontuurlijke Meisjes en Jongens weer goed en duidelijk neer te zetten. En, ik zie bij de Club eigenlijk de meeste potentie om op kort termijn veel breder te gaan dan de andere series.

Ik roep wel eens; 'CircusPatz maakt verhaalproducten. Dit kunnen boeken zijn, films, musicals, spelletjes maar ook bv horloges en tassen'... Bij De Club zie ik dit gelijk voor me. Denk aan een nostalgisch merk voor kinderen die van avonturen en ontdekken houden en je bedenkt er met gemak 10 relevante authentieke producten bij.

Stiekem merk ik dat mijn hart harder gaat kloppen bij de gedachte dat we zo breed gaan met onze spulletjes. Van boeken tot kleding. Ieder product voorzien van een verhaal en een mooie hedendaags nostalgisch gevoel. Natuurlijk gaat het een uitdaging worden. Je wil niet weten hoe ingewikkeld het was om een avonturenkoffer en een tekenboekrugzak te produceren. Maar ik ga ervoor. Dus weer op zoek naar nieuwe partners en producenten die kunnen helpen het voor elkaar te krijgen.

En zo is er gelukkig na ieder uitdaging weer een nieuwe uitdaging te vinden.


Patz


ps. Voor de Club van Avontuurlijke Meisjes en Jongens is het Circus op zoek naar retailers (van bv kinderkleding?) die een Club van Avontuurlijke Meisjes en Jongens willen plaatsen. Het gaat om een nostalgische grote koffer gevuld met het Eilandenavontuur, Tekenboekrugzakken en Avonturenkoffers. Kijk hier voor meer info.

Henk de Velde en het Eilandavontuur

Henk de zeezeiler was voor een paar dagen in Nederland. Hij onderbrak zijn avonturenreis even om zijn nieuwe boek 'Nergens is ook ergens' te promoten. Aangezien Henk 1 van de inspiratiebronnen is van het concept achter het boek 'hoe jij de Wonderbaarlijke Avontureneilanden' greep ik de kans aan om hem het boek, ruim een jaar nadat het was verschenen, aan te bieden. Julius legt het boek nog eens uit aan Henk...

Alice in Wonderland op de iPad.

Mooie manier om met nieuwe media verhalen te vertellen...

Het is weer tijd voor Vakantie Avonturen

De Vakantie Avonturenkoffer blijft één van mijn favoriete Circus-dingen.

Ondanks het feit dat de koffer er natuurlijk geweldig avontuurlijk uitziet (Met dank aan Bange Teddybeer!) gaat het natuurlijk om de inhoud. En dan heb ik het natuurlijk over de inhoud NA een Vakantie Avontuur.

Ik heb inmiddels al behoorlijk wat gevulde avonturenkoffers gezien. Van mijn eigen kids (die er al 4 jaar iedere vakantie mee rondzeulen), maar ook van buurtkinderen, vriendjes, nichtjes en neefjes. En natuurlijk van foto's die ik toegestuurd krijg. Allemaal zijn het kleine avontuurlijke schatkistjes geworden.

Eigenlijk zou ik eens een keertje een grote expositie willen houden van gevulde avonturenkoffers. Vol reisverhalen. Prachtig om te zien hoe een 'gewone' vakantie voor kinderen zo makkelijk in een avontuur kan worden veranderd.

Door drukte heb ik het dit jaar maar even van mijn to do lijstje geschrapt. Maar, ik had wel tijd om alvast 1 vitrine in te richten met een paar reisverhalen. En dankzij de vrienden van de prachtige boekhandel Donner Selexyz in Rotterdam staat er nu vast een proefje op de kinderboekenafdeling.

Dus mocht je in de buurt zijn...

Patz

Kijken: What adults can learn from children

(met dank aan Inez Groen)