Cross that bridge when you come to it.

Zoals jullie weten ben ik een jaar of vier geleden met CircusPatz begonnen. De insteek was simpel; ik wilde op een authentieke manier verhalen vertellen en met voorbeelden als Disney en Studio100 (die van Kabouter Plop, Mega Mindy, K3 etc) op zak had ik het gevoel dat ik er op een dag vast mijn brood mee zou kunnen verdienen.

Ik ben 4 x aan een businessplan begonnen, maar het wilde maar niet lukken. Dat had alles te maken met het feit dat het hele plan (als er al sprake was van een plan) theoretisch gezien niet of nauwelijks kans van slagen had. Het enige dat ik kon doen was mijn kop in het zand te steken en gewoon aan de slag te gaan.

Dus begon ik met het simpele en wellicht naïeve gegeven dat ik mooie verhalen wilde maken. Op een leuke manier. Op mijn manier. In de eerste instantie in de vorm van mooie boeken, en later in de vorm van andere mooie verhaal-spulletjes. En na een jaar zag het er naar uit dat het ging lukken. Nee, ik was niet schatrijk, maar kan gewoon lekker leven van de inkomsten uit het verhalenlaboratorium.

Maar da's blijkbaar niet genoeg.

Inmiddels was mijn verhalen-fabriekje een bedrijfje geworden met potentie. Want door allerlei spannende ontwikkelingen zou het best nog wel eens een groter verhalencircus kunnen worden. Vrienden wezen me erop dat het tijd was om na te denken waar ik over 5 jaar wilde zijn. Dat ik niet meer wegkwam met 'op een leuke manier mooie dingen maken'. Businessplannen waren er nodig. Lange-termijn-visie. Grote Plannen.

En hun onrust werd ook mijn onrust.

Maar ik bleef maar niet verder komen dan; Ik word blij van het bakken van hele lekker broodjes en ik denk dat andere mensen ook heel blij worden van die hele lekkere broodjes.

En trust me, fantasie heb ik genoeg. Maar iedere keer als ik er voor ging zitten en bedacht welke koers het Circus allemaal kon varen blijf ik maar steken bij 'mooie dingen maken' en 'op een leuke manier'. Natuurlijk zie ik flarden van de toekomst. Maar er ontbrak een eenduidig beeld. Mijn toekomstbeeld veranderd met de dag.

Van de week moest ik er weer aan denken. En besloot ik om gewoon zo te blijven denken. Om er mijn strategie van te maken.

Mijn focus te houden op mooie dingen maken. Op een leuke manier. En dus met leuke mensen. En ontbreekt er maar gewoon een lange-afstands-strategie. Geniet ik van de toekomst-flarden waar ik over droom zonder het te willen vastleggen. Zonder een lijn op de kaart te trekken.

Ik zie wel waar ik terechtkom. Cross that bridge when you come to it. Improvise, adapt and overcome.

Want tenslotte is alles mogelijk.

Patz

Gregor Groentestein's avonturen in filmland: entry 2: Two layered cake

Ik ben begonnen aan de lange weg om De Buitengewoon Opmerkelijke Dagboeken van Gregor Groentestein door middel van film of tv te gaan vertellen. Niet voor niets zit het in de genen van CircusPatz dat we onze verhalen door middel van meer soorten dragers willen vertellen. Op deze plek breng ik verslag uit van mijn filmavonturen. Nu deel 2.

Als je een film wil maken ben je afhankelijk van een aantal partners. Want, net zoals we bij het Circus een partner (A.W.Bruna Uitgevers) hebben die onze verhalen in boekvorm in de winkel brengt, heb je ook partners nodig (nog veel meer dan bij boeken) om een film te maken. Want laat het duidelijk zijn; CircusPatz gaat niet ZELF een film maken.

Voor zover ik weet (en ik ben niet enorm bekend van de film en tv-wereld) zijn een producent en een distributeur enorm belangrijk. Deze vormen naast het verhaal de basis van een filmproductie. De producent zorgt ervoor dat de film daadwerkelijk gemaakt gaat worden. Die zorgt voor een regisseur, scriptschrijvers etc etc. En net zo belangrijker, die gaat op jacht naar budget. Want, een film is enorm kostbaar. Een distributeur zorgt ervoor dat de film ook echt in de bioscoop komt. Of dat de DVD's in de winkel komen. De distributeur is dus een belangrijk onderdeel in de jacht naar budget. Want verkoop = geld.

Terug naar Groentestein. Allereerst heb ik mezelf de vraag gesteld wat voor soort film het moet gaan worden. Zoals eerder gezegd, Groentestein is een kwetsbaar verhaal. Het is een two-layered-cake die gezamenlijk een buitengewoon opmerkelijke smaak heeft. Laag 1 is het verhaal van een jonge uitvinder die groentegriezels (soort monsters van peen, broccoli, lof etc) tot leven wekt. Laag 2 is de humoristische en absurde kijk van deze uitvinder op het leven. Voor mij is het essentieel dat beide lagen in een verfilming aan bod komen. Juist die combi maakt het een bijzonder boek voor kinderen van 9-99 jaar. De film moet dus ook kinderen EN volwassenen aanspreken. En da's best ingewikkeld. Groentestein moet een personage worden met karakter. En, net zoals we ons best doen om onze boeken een authentieke kwalitatieve uitstraling te geven moet een film dat ook hebben. Ik ben dus nogal veeleisend.

Dus nu op zoek naar een producent die niet alleen iets ziet in Groentestein maar ook nog eens kwaliteit in zijn genen heeft zitten.

Patz

Reeds 500.000 van verkocht!

Een tijdje geleden zag ik een docu over marktonderzoek en MTV. Het gegeven van de docu was fascinerend. Even kort door de bocht; MTV was in de overtuiging dat ze enorm goed luisterde naar hun kijkers. Steeds scoorde hun tv-programma's als een dolle bij hun doelgroep.

Een andere onderzoeker kwam met een andere conclusie; het was niet zozeer dat MTV goed naar zijn doelgroep luisterde, de doelgroep nam alles over wat MTV hen voorschotelde. De zender was een voorbeeld geworden en dicteerde wat cool was en what's not. Het had niets te maken met luisteren.

In mijn ogen wordt de boekenmarkt gedomineerd door bestsellers. Logisch natuurlijk. Een boekhandelaar moet ook zijn brood verdienen en koopt het liefst boeken in die bij voorbaat al goed verkopen. Met experimenten kan de boekhandel de kachel niet brandende houden.

Natuurlijk hebben de meeste boekhandels wel een divers assortiment, de beoogde bestsellers krijgen wel de beste plaatsjes. En ook dat is weer logisch; je wil namelijk niet dat iemand die bestseller niet kan vinden en naar een concurrent gaat. De consument grijpt nu eenmaal liever naar een boek waar hij of zij al wel eens van gehoord heeft. En van de mogelijke bestsellers hebben de meeste mensen al wel eens gehoord, omdat daar nu eenmaal de grootste mediabudgetten naar toe gaan. Want die beoogde bestseller auteurs, hebben namelijk veel geld gekregen voor het schrijven van het boek, dus is het belangrijk dat het ook daadwerkelijk een bestseller gaat worden.

Soms best frustrerend om niet tot die cirkel te horen, maar wel logisch dat deze bestaat.

Er ontstaat wel een grappig fenomeen. Boekhandelaren en uitgevers (niet allen ;-) krijgen het gevoel dat ze juist gekozen hebben. Dat ze goed hebben ingekocht als een beoogde bestseller inderdaad een bestseller word. Dat de beslissing om meer geld te stoppen in de promotie een slimme keuze was. Goed dat we juist dit boek goed hebben ingekocht, of goed dat we geld geïnvesteerd hebben in de promotie van juist dit boek.

En dat is natuurlijk een vertekend beeld. Een soort van MTV effect. Door veel geld uit te geven aan promotie voor een product, is de kans groter dat het wordt opgepikt door de consument. Door het de beste plaats te geven in de boekhandel zal het toch ook een grotere kans hebben om een succes te worden. Door lekker veel in te kopen en in de winkel neer te zetten, zal de consument eerder denken dat het vast een goed boek is omdat het zo fors is ingekocht en het eerder aanschaffen. En als veel boeken worden verkocht zal de kans ook groter zijn dat het een prijs krijgt van een consumenten-prijs als bijvoorbeeld de Kinderjury. De keuze van vakjury's zien we zelden of nooit een groot commercieel succes worden.

Niks aan de hand natuurlijk. Want af-en-toe komen er nieuwe bestsellers. Glippen ze door de mazen van het systeem. Worden mensen verliefd op een onbekend boek en vertellen het door. En eenmaal in die cirkel van bestsellers is het goed dat dit denk-systeem bestaat. Maar tot dan is het wel even slikken als je prachtige boeken per stuk worden ingekocht en achter in de winkel in de boekenkast worden neergezet.

Patz

PS. Ik moest lachen toen bestsellerauteur Paul van Loon klaagde over het promotiebudget van concurrent Geronimo Stilton terwijl er duizenden auteurs een moord zouden doen voor het promotiebudget van Van Loon. He's living inside his own bubble.

Gregor Groentestein's avonturen in filmland: entry 1: Het Begin.

Ik heb het gevoel dat er iets opmerkelijks gaat gebeuren. Iets waarvan je later zegt; 'wat jammer dat niet alles is opgeschreven'. Daarom ga ik vanaf nu alles bijhouden.

Gregor

Zoals jullie inmiddels wel weten heb ik nogal wat ambities. 1 van die ambities is om de circusverhalen dmv film of televisie te gaan vertellen. Met dat soort ambities is het handig als je geen haast hebt, een bord voor je kop hebt -en dus al die beren op de weg niet ziet- en er heilig in gelooft dat alles mogelijk is. En kijk, ik voldoe precies aan die beschrijving.

Deze entry begint met de eerste woorden uit De Buitengewoon Opmerkelijke Dagboeken van Gregor Groentestein. En dat is natuurlijk niet toevallig. Want juist dit boek wil ik dolgraag laten verfilmen.

Zonder alles over het verhaal te vertellen (koop het boek maar), het is een buitengewoon kwetsbaar verhaal (als in makkelijk te verknallen) over een 12 jarige jongen die niet helemaal past in deze wereld. Daarnaast heeft hij de drang om - net zoals zijn overleden opa- dode dingen tot leven te wekken. Het resultaat hiervan zijn een paar levende groentegriezels (1.20 mtr hoge levende peen-, broccoli- en champignonmannen) die het de jonge uitvinder niet makkelijker maken. Het boek is voor jong en oud (of zoals we in het boek zeggen; voor eigenwijze kids van 10 tot 100) en een film zou dus ook voor beide doelgroepen moeten zijn.

Op deze plek ga ik jullie, net zoals Gregor zijn dagboek begint, op de hoogte houden van alle avonturen en ontwikkelingen rond dit filmproject. Gewoon, omdat ik net zoals Gregor ook het gevoel heb dat dit een geweldige reis gaat worden. Een reis waarvan je achteraf zou denken, 'had ik maar alles opgeschreven'.

Patz

Meer weten over Groentestein? Check http://www.gregorgroentestein.nl of kijk even naar de boektrailer op http://www.youtube.com/user/circuspatz#p/u/4/TR-dvzSsmMk

Hoe jij de Onbekende Avontureneilanden ontdekte.

We keren weer eens terug naar de Wonderbaarlijke Avontureneilanden waar we op bezoek gaan naar 5 nieuwe, onontdekte eilanden. Dit keer kan je lekker achterover hangen en luisteren, want Aart Staartjes leest het voor! Natuurlijk gaat het wel om een 'Hoe jij...' avontuur, dus ook nu bepaal jij aan de hand van de zeekaart en windkaartjes welke eilanden je gaat bezoeken.

Zoals alle Hoe jij... ontdekkingsavonturen met

kaart en windkaartjes om zelf je koers te bepalen.

Voor iedereen die al eens eerder op 'Hoe jij...' ontdekkingsavontuur is geweest een leuke vervolg, voor mensen die de serie nog niet kennen een spannende kennismaking.

Niet bekend met luisterverhalen? Ik kan het van harte aanbevelen. Voorlezen of zelf lezen is natuurlijk leuk, soms is het handiger om gewoon een luisterverhaal op te zetten. Kinderen gebruiken toch hun fantasie, terwijl ze toch relaxed kunnen luisteren. Ik wil luisterverhalen ook nog eens in de auto gebruiken voor lange ritten. Prima alternatief voor een DVD speler in de auto.

Naast het maken van de Avonturenkoffer en de Tekenboekrugzak (ook uit de 'Hoe jij...' avonturenserie) weer eens een ander 'ding' dan een boek. Want laat het duidelijk zijn, het is nog steeds mijn ambitie om verhalen te gaan vertellen via andere 'dragers' dan alleen maar boeken. Zoals jullie wellicht weten werken we nu hard aan het verhalen vertellen dmv van film en televisie (daar ga ik in de loop van het jaar meer over vertellen). Ook is het verhalenlaboratorium nu aan de slag om het verhalen vertellen dmv een iPad te verkennen. Ik beloof jullie, het gaat alleen maar leuker en leuker worden. Want verhalen vertellen doe je natuurlijk niet alleen dmv boeken. Toch?

Met Buitengewoon Vriendelijke Groet,

Patz van der Sloot

ps. Hoe jij de onbekende Avontureneilanden ontdekte is weer geschreven door Krista Izelaar (haar derde 'Hoe jij...' ontdekkingsavontuur) en ingesproken door mijn held Aart Staartjes. Het hele project is mede tot stand gekomen met hulp en werk van: Bange Teddybeer producties, Michel Maas, Studio Mailman, Joost, Nienke en Timo. Het concept komt wederom (duh) uit de Hoge Hoed van CircusPatz.

Wonderbaarlijke Tijden.

Ik schrijf dit stukje op het terras van een overdekte speeltuin. Terwijl mijn twee jongens aan het spelen en rennen zijn zit ik achter mijn laptopje. Ik schrijf dit stukje niet alleen hier, ik kan het straks ook op mijn blog zetten. Ik stuur en ontvang tegelijk wat mailtjes en lees ook de laatste ontwikkelingen van de revolutie in Egypte. Allemaal vanaf een plekje op een terras.

Egypte. Het bewijs dat een leider in dienst is van zijn volk. En dat als een volk hartstochtelijk een andere leider wil hebben krijgt ze dat ook voor elkaar. Ook als het gaat om minder democratischere systemen.

Een kleine organisatie als Wikileaks brengt megamachten in verlegenheid. Verdienmodellen storten in elkaar. Steeds meer mensen zoeken naar geluk. En dit keer niet in de vorm van nog meer vakantie, een mooiere auto en een duur horloge, ook hoor ik steeds meer kreten als 'delen' en 'teruggeven' om mij heen. Geven om te geven, in plaats van het geven om te nemen.

Mijn vader zou dit jaar 91 zijn geworden. Als ik nadacht over de ontwikkelingen die hij allemaal heeft meegemaakt (de auto als bezienswaardigheid tot regelmatige vluchten naar de ruimte met de spaceshuttle) had ik altijd het gevoel dat in mijn leven ik niet van dat soort sprongen zou meemaken. Inmiddels denk er er totaal anders over. De sprongen in mijn tijd zijn en zullen vele malen groter zijn.

We leven namelijk in wonderbaarlijke tijden. We zitten midden in een enorme renaissance zonder dat we het doorhebben. Alles lijkt vanzelfsprekend. Maar met de snelheid van het licht veranderen de dingen om ons heen.

En daar zit ik dan. Op het kantelpunt van twee tijden. Mijn website te updaten, mailtjes te versturen en het nieuws te lezen terwijl mijn kinderen om mijn heen aan het spelen zijn. Alsof het de gewoonste zaak van de wereld is.

Patz

Mooie dingen maken.

Het Verzonken Labyrint. Vormgeving: Hans van der Baan / Marck van Doorn

Wij zijn bij CircusPatz begonnen als middelenvrije verhalenmakers. Dus eerst een verhaal ontwikkelen en daarna pas kijken hoe we het gaan uitwerken. Nu bleken boeken wel een goede start. Daarna zouden theater, computergames, tv, film, bordspellen en wat al niet meer volgen.

In die 3 jaar dat ik nu bezig ben hebben boeken toch ook wel mijn hart gestolen. Het is niet meer een soort van tussen-fase, of 1-van-de-manieren om een verhaal uit te werken, ik ben daadwerkelijk verliefd geworden op die prettige stapels papier.

Ondanks dat we zeker ook de kant opgaan van verhalen vertellen dmv andere soorten media ben ik toch ook een beetje een boekmaker geworden. Ik heb er lol in om mooie boeken af te leveren. En ik heb vakmensen rond het Circus verzameld die dat ook hebben. En werken we samen met een uitgever die daar de lol ook van inziet. Uren kunnen we praten over papiersoorten, bindingen, kleuren en lettertypes. Dus niet alleen stoppen we dus energie, passie en skills in het verhaal zelf, de drager van het verhaal, in dit geval het boek, krijg net zoveel skills en passie.

Ik sta er niet altijd bij stil. Maar nu even wel. Want wat maken we toch mooie dingen! Niet gewoon een verhaal in een stapel papier donderen maar ervoor zorgen dat de beleving van het verhaal nog beter tot zijn recht komt door aan ieder detail te denken.

Vandaag even een klein kijkje in de keuken. Een paar prachtige voorbeelden van ons werk waarbij vooral de details zo mooi zijn.

Nu is het tijd om te kijken. Hou ik mijn mond even.

Veel plezier.

Patz

ps. Klik vooral even op de foto's om het groter te bekijken.

De Buitengewoon Opmerkelijke Dagboeken van Gregor Groentestein. Vormgeving: Hans van der Baan.

A.K.A. Kick Fearless. Vormgeving: Hans van der Baan

Het Verzonken Labyrint. Vormgeving: Hans van der Baan / Marck van Doorn

Alle foto's: Stephan Schillemans.