Ik heb een foto in mijn handen.

Ik heb een foto in mijn handen van mijn zwager. De man van mijn zus en de vader van mijn nichtje. Ik kan me niet anders herinneren dan dat hij er was. Dat hij ons hielp. Dat je blij was als hij langskwam. Dat het prettig was om in zijn omgeving te zijn.

Op de foto zit hij voor zijn vakantiehuisje. In Spanje. Net gearriveerd en net gegeten. Met pretogen en een mooie glimlach op zijn gezicht. Aan de kleur van de foto kan je zien dat de zon aan het ondergaan is. De avond valt.

Daar zit hij. Tevreden. Op de tafel staat een fles wijn. Hij is voor de helft op. Spaanse rode wijn. Perfect voor dit moment.

Hij heeft de zon niet meer zien opkomen.

Ik heb de laatste foto van de vakantie van mijn zus en mijn zwager in mijn handen. De laatste foto die op de camera stond. En de laatste foto van mijn zwager.

Rust zacht mijn lieve vriend.

Patz

PS. Piet van den Akker werd geboren op 6 januari 1953 te Delft en overleed op 24 juli 2011 te Jeseu

Ik ga op reis en neem mee...

De zomervakantie is weer aangebroken. En net zoals vele ouders is dat voor ons het moment om op reis te gaan (zonder kids zou ik een ander seizoen opzoeken als ik eerlijk ben).

Vakantie is voor mij vooral een verandering van omgeving. Ik heb een enorm leuke baan, dus daar hoef ik ook niet voor te vluchten. Maar wel; de iets minder leuke karweitjes laat ik even een maandje liggen. En vooral, even 100% met mijn vrouw en kinderen, en even een frisse neus halen en natuurlijk nieuwe ideeën opdoen. Want verandering van spijs doet eten.

Iedere vakantie probeer ik wat meer te lezen. Probeer. Er zijn namelijk een boel alternatieven. Wat dacht je van 'voor je uit staren'? Dat is duidelijk 1 van mijn favorieten. Zie het als vissen zonder hengel, zie het als mediteren maar dan zonder de focus. Ik kan urenlang, als mijn vrouw in een boek duikt en mijn kids aan het spelen zijn voor me uit staren. Bij voorkeur over een prettig landschap. En als mooie afsluiting van een paar uur staren val ik in slaap. Als een oude man kan ik in een lekkere stoel na het staren in slaap vallen. Heerlijk!

Toch neem ik altijd wat te lezen mee. En dit jaar heb ik weer een lekkere line-up bedacht; Allereerst 'Invisible Ink' van Brian Mcdonald. Was een tip van collega verhalenverteller Michel Maas. Over het vertellen van verhalen. Heb er stiekem al een hoofdstukje van gelezen en was gelijk hooked! Dan een boekje dat wel vaker mee gaat; 'Eilanden' van Boudewijn Buch. Voor mij heeft 'Eilanden' een speciale betekenis. Het was het boek dat ik aan het sterfbed van mijn vader las. En sinds die tijd leest mijn vader met me mee als ik weer samen met Boudewijn Buch al die eilanden bezoek. Dan 'De weg naar Oxiana' van Robert Byron. Ik ben een sucker voor reisverhalen. En dit is toch wel een klassieker. In dit boek beschrijft Byron zijn reis door Perzie en Afghanistan (1934). Ik ben hier tijdens mijn vorige vakantie aan begonnen dus de hoogste tijd dat ik hem dit jaar ga uitlezen. Last but not least; 'Baltimore' ( or, The Steadfast Tin Soldier and the Vampire). Van Mike Mignola en Christopher Golden. Een prachtig geïllustreerd boek op mooi papier gedrukt.Het boek staart me al een jaar vanuit mijn boekenkast aan.

Mocht u ook aan het hoogseizoen gebonden zijn om op reis te gaan? Dan wens ik u een Buitengewoon Prettige Reis en hoop u allen weer terug te zien aan het eind van de Zomer.

Patz

Gregors Opmerkelijke Webdagboek

Ja hoor. Na onze heldin Kick Fearless (de stoerste fashionista van de wereld) is ook Gregor Goudstein (a.k.a. Gregor Groentestein) zelf op het web te vinden. Was natuurlijk geen houden aan voor mijn favoriete nerd om niet zelf op internet aanwezig te zijn. Als zijn webdagboek en zijn Tweets net zo maf zijn als zijn Buitengewoon Opmerkelijke Dagboeken gaat het helemaal goedkomen!

Gregors Opmerkelijke Webdagboek is te vinden op http://gregorgroentestein.blogspot.com/ en hij twittert via GGroentestein.

Veel Plezier Gregor!

Patz

Ps. Kick Fearless is te vinden op Hyves, Facebook en Twitter. Check http://www.kickfearless.nl voor meer info

Niet bereiken, maar raken

Het was een experiment. Kijken of we op een markt met leuke webwinkels promotie konden maken voor de CircusPatz avonturen. Het ging mij niet om de verkoop, maar wel om de spullen even bij elkaar te zetten en eens te kijken hoe mensen erop zouden reageren.

Zoals ik al een paar keer hier heb verteld is promotie voor onze avonturen een moeilijk ding. We hebben eigenlijk het budget niet om lekker los te gaan, daarnaast is promotie in de boekhandel altijd best een ingewikkeld traject. Zeker omdat we nog niet zo bekend zijn kan ik je vertellen dat we nog geen volle zalen trekken als we iets leuks doen in de boekhandel.

Dus besloten we naar de mensen toe te gaan. Niet in de boekhandel maar op een markt waar we van wisten (of dachten) dat hier wel onze doelgroep zou rondlopen.

Het was ge-wel-dig!! We hadden ons best gedaan om een beetje leuke kraam te maken. Natuurlijk nog niet helemaal optimaal, maar het kon er mee door gaan. Op een markt gedomineerd door roze stak onze avonturenkraam er lekker uit. Maar het mooiste waren de reacties van de mensen. Eerst nieuwsgierig; dan een glimlach. Onze avonturen toverde dikke-vette glimlachen op de gezichten van een heleboel mensen. Van kids, van papa's en van mama's. Van opa's en oma's. Mensen waren nieuwsgierig en verast toen we vertelde dat WIJ deze boeken bedachten.

Julius het Voorleesjongetje doet zijn ding...

Krista (de auteur van alle 'Hoe jij-ontdekavonturen') signeerde en Julius het Voorleesjongetje, de 'artiestennaam' van mijn oudste zoon Julius, las voor. Achter de kraam stonden verhaalacrobaten en awbruna-vrienden (de uitgever van onze boeken). Het was een feestje. Ook was het was super om te horen en te zien dat veel mensen onze spullen al kende. We hebben vast nieuwe fans gemaakt, en bestaande fans nog blijer gemaakt. ( En ja; we gaan dit zeker vaker doen!)

En zo zie je maar; met al die extra moeite die we in onze avonturen stoppen treffen we mensen in hun hart. En daar gaat het uiteindelijk om. Niet bereiken, maar raken.

Thanks iedereen voor een paar prachtige dagen!

Trotse Patz

P.S. Saskia, Nienke, Krista, Daniella, Julius, Nathalie en Joost; bedankt voor jullie inzet op de markt!

P.P.S. En ja, de verkoop ging ook erg goed!

CircusPatz komt naar je toe deze zomer!

Zoals jullie weten maakt CircusPatz verhalen. Het is mijn ambitie om die verhalen in de vorm van allerlei soorten media te gaan vertellen. Boek, films, games, theater, speelgoed, film, tv. Whatever. En dat doe ik niet -zoals veel van mijn collega's- om lekker veel aan 1 verhaal te verdienen, ik doe het omdat ik denk dat je met al die dingen samen een geweldig verhaal kan vertellen.

De realiteit is dat we wel eerst zijn begonnen met boeken. Omdat het nu eenmaal voor de hand liggende verhalen-dragers zijn. Onze boeken zijn anders dan anders. Dat heeft alles te maken met het feit dat we verhalen maken vanuit onszelf. We kijken dus niet alleen naar wat de markt wil, we kijken vooral naar wat wij leuk vinden. Wat we als kind graag gehad zouden willen hebben. Dat lijkt misschien een arrogante houding, maar we denken dat we op die manier mooiere en betere verhalen vertellen. En dan hopen we weer dat mensen daar weer blijer van worden.

Zoals ik al zei; onze boeken zijn anders dan anders. En dat betekend weer concreet dat mensen (en de boekhandel) er enorm aan moeten wennen. We hadden gehoopt dat het anders zou zijn, maar helaas pindakaas. Ondanks dat alle boeken gewoon te bestellen zijn, liggen ze niet in iedere winkel.

Aan reclame doen we eigenlijk ook niet. Sterker nog, al het geld dat er is gaat in de boeken. Zo maken we boeken met veel extra's. Zitten er zeekaarten bij. Of kan je extra spannende dingen downloaden van website's. Daarnaast besparen we nooit op de uitvoering. Als kleur bijdraagt aan een verhaal worden de boeken gewoon in kleur gedrukt. Asls het een hardcover moet hebben heeft het boek een hardcover. Ook gaan we opzoek naar illustratoren die normaal gesproken veel te duur zijn voor kinderboeken. En besteden we enorm veel zorg (dus geld) aan de vormgeving. Pakken we mooier papier. Want wij willen nu eenmaal een verhaal -en de drager is dan zeker ook belangrijk- waar we allemaal kippevel van krijgen. It's that simpel.

Gevolg; onze boeken zijn anders en -als je naar andere kinderboeken kijkt- is de prijs hoger dan andere boeken. Kort door de bocht; voor korte termijn denkers zijn onze boeken commercieel gezien een ramp.

Maar wat gebeurd er wel; we krijgen ambassadeurs. Mensen die onze boeken en andere verhaalspulletjes geweldig vinden. En dat is precies er gebeurd als je mooie dingen maakt. Ieder mailtje of telefoontje grijp ik aan om de mensen nog meer te vertellen over onze verhalen. En heb daar ook nog eens enorm lol in. En dan maakt het niet meer uit dat we niet in heel veel winkels liggen. Want iedereen die onze verhalen bovengemiddeld leuk vind vertelt het weer door aan anderen. Het duurt langer, da's waar natuurlijk. Maar het voelt wel goed aan.

A.s. Pinksterweekend (zondag 12 en maandag 13 juni) staan we in Utrecht op de Hippe Markt. Tussen kraampjes met leuke bijzondere dingen staan we met al onze verhalen. De meeste auteurs, vormgevers en illustratoren staan er ook. Of komen langs. Omdat we allemaal trots zijn op wat we maken. Maar ook om nog meer ambassadeurs te maken. En bestaande ambassadeurs de hand te schudden. Omdat we daar nu eenmaal lol in hebben. Ga ik jullie zien a.s. zondag of maandag?

Heb er nu al zin!

Patz

ps. check http://www.circuspatz.com/hippemarkt.html voor meer info

Een heleboel mama's en papa's...

Heleboel verhalen zijn eigenlijk ontstaan vanuit dingen die ik oorspronkelijk voor mijn twee zoontjes bedacht. Zo maakte we in 2006 een reis naar de Slagroom-ijsberg. Een spannende reis vol avonturen. Iedere avond voor het slapengaan maakte ik een tentje van het stapelbed en deden we net of we in de avonturenduikboot zaten. Ik had een kaart gemaakt en een tekening van ons vervoersmiddel. Eigenlijk om het ter plekke verzinnen van de verhalen makkelijker te maken.

Een paar jaar later diende het als basis voor de Hoe jij-ontdekkingserie.

Onlangs viel mijn oog weer op de twee tekeningen. Mooi om te bedenken dat ik -op het moment dat ik deze tekeningen maakte- nog geen idee had dat het verhalen*laboratorium een paar jaar later werkelijk zou worden. En dat een heleboel mama's en papa's samen met hun kinderen een paar jaar later ook op reis zouden gaan om de Wonderbaarlijke Avontureneilanden en de Magistrale avonturenplaneten te ontdekken.

Patz

Gregor Groentestein's avonturen in filmland: entry 4: het uitzicht verandert continu

Ik ben begonnen aan de lange weg om De Buitengewoon Opmerkelijke Dagboeken van Gregor Groentestein door middel van film of tv te gaan vertellen. Op deze plek breng ik verslag uit van mijn filmavonturen. Nu deel 4.

Ik ben er altijd vanuit gegaan dat Gregor Groentestein een live-action film zou gaan worden. Een film met acteurs dus. Geen teken- en geen animatie film. Gregor is namelijk in mijn hoofd een echt jongetje. Met echte-jongetjes problemen en gedachtes. Dat hij tijdens het hele verhaal ook met tot leven gewekte wezentjes van groenten aan het ronddollen is zag ik als een minor thing.

Iedereen uit de filmwereld die ik gesproken heb in het kader van mijn queste om Groentestein tot leven te wekken in film of tv zuchtte bij de gedachte dat er groentegriezels rondliepen in het verhaal. Niet omdat het niet leuk zou zijn, maar omdat het technisch gezien een enorme uitdaging zou gaan worden. Nagenoeg iedereen had het over een mix tussen echte acteurs en door de computer tot leven gewekte wezentjes. Niet alleen maakt dat het maken van een film veel ingewikkelder, ook veel duurder. Heel veel duurder als je het goed wil doen.

Dan ben ik nog van het experimenteren. Stop kinderen in een pak en ga kijken hoe dat er uit gaat zien. Kijken of de lulligheid daarvan een extra effect geeft. Maar filmproducenten zijn niet zo van het experimenteren. Experimenteren is namelijk duur. En heel erg duur als je het goed wil doen.

Het project leek in een kleine impasse terecht te komen tot ik plots een filmproducent tegen het lijf liep die een zaadje in mijn kop plantte. Wat als we Groentestein helemaal in computeranimatie zouden gaan produceren?

Zoals ik in een eerdere entry al zei; Het verhaal van Groentestein kent twee lagen. Het jongetje dat grappige groentewezens tot leven wekt en het verhaal van een jongetje zich niet helemaal thuis voelt in deze wereld. Dat dat eerste gedeelte in animatie kon worden uitgevoerd zag ik wel voor me, ik had moeite met verhaal twee in animatie. Emotie. Zou het publiek zich kunnen gaan binden met die gekke nerd Gregor.

Toch besloot ik eens een verkenning te gaan doen in de wereld van animatie. Ik ging op zoek naar emotie in animatie. Ik keek stapels films. Bekende en onbekende. En kwam bergen emotie tegen.

De twijfel blijft. Maar ik weet nu wel dat het mogelijk is.

Steeds verder ontwikkelen de beelden zich rond een verfilming van Groentestein. Een reis vol voortschrijdend inzicht. In zo horen reizen ook te zijn namelijk. Leren en om je heen kijken. Want het uitzicht verandert continu.

Patz