maandag 25 februari 2013

Hellup! (of hoe we van Kick Fearless een NOG mooier boek willen maken)



Zoals jullie weten maken we bij CircusPatz graag mooie spulletjes. We hebben niet voor niets onlangs de kreet 'misschien wel de mooiste kinderboeken van NL' geadopteerd. (Eigenlijk vinden we keihard dat we gewoon 'de mooiste' kinderboeken maken, alleen willen mensen dat nog wel eens zien als negatief. En daarnaast bestaat er ook nog zoiets als smaak. Maar goed, ik dwaal af ;-)

Om de mooiste kinderboeken te maken loop je nogal eens tegen een commercieel plafond. Nu is het al zo dat de createurs van CircusPatz niet op uurbasis aan de projecten werken. We willen allemaal hetzelfde (hele mooie spullen maken), dus werken we al veel meer uren aan een boek dan dat je normaal gesproken zou doen. Maar ondanks dat merken we vaak genoeg dat er een behoorlijk spanningsveld tussen kwaliteit en commercie ontstaat.

En da's natuurlijk helemaal niet erg. Die spanning gaan we zeker niet uit de weg. Want ondanks dat we bij CircusPatz van de wereld een mooiere plek willen maken moeten we het ook commercieel voor elkaar zien te bakken. De kachel moet ook roken natuurlijk.
Nu hebben we wel een groot voordeel; we hebben niet de ambitie om rijk te worden. En zeker al niet binnen een week. Op die manier kan je makkelijk genoegen nemen met lagere inkomsten. Nee, het is geen hobbybedrijfje en natuurlijk willen we de wereld veroveren, maar we hebben tijd en geduld.

Maar soms heb je gewoon harde cash nodig. Zoals in het geval van het drukken van een boek. Dat kost geld. En de kosten gaan altijd voor de baten. En ondanks dat we na 5 jaar wel weten hoe je optimale kwaliteit kan halen uit zo min mogelijk budget komen we er vaak niet onderuit dat een boel extra dingen extra geld kosten. Een zwartwit paperback boekje gedrukt op wcpapier kost veel minder dan een gebonden boek op mooi papier. En dan maar te zwijgen over kleurgebruik.

Nu staan we voor een uitdaging; we willen van de nieuwe Kick Fearless (480 pagina's vol avontuur voor stoere meiden van 12+) een waanzinnig boek maken. We hebben bijna alles al; een buitengewoon spannend verhaal geschreven door Mariette Ciggaar - voor meiden die het wel gehad hebben om prinsessenboeken te lezen, maar geen zin hebben in moeilijke puberproblemen -, een waanzinnig ontwerp voor de binnenkant gemaakt door Hans van der Baan en een waanzinnige omslag van Mark van Dooren met een prachtige illustratie van Denise van Leeuwen.
Maar we willen meer; beter papier, mooi kleurtje aan de binnenkant etc etc. En, eerlijk gezegd willen we dat niet door de goedkoopste drukker laten doen. Niet alleen willen we mooi drukwerk, we willen ook papier dat op een verantwoorde manier is gemaakt. En we willen graag dat we ook blij worden van het bedrijf dat de boeken drukt.
Ik weet het; we willen veel. Maar zo zitten we nu eenmaal in elkaar. En we hopen mensen aan te spreken die ook zo in elkaar zitten.

Dus...

De vraag is simpel; bestel vast een exemplaar van Kick Fearless. Voor de normale winkelprijs van 18,95 plus een bijdrage in de porto van 2,50. Heb je geen meiden thuis van 12+, koop een exemplaar en geef hem aan je nichtje. Er is vast wel iemand die je blij kan maken met 480 pagina's avontuur. Zeker voor in de zomervakantie! Bestel hm nu, en ontvang hem gelijk nadat het boek van de drukker komt. En natuurlijk krijg je daar een extraatje voor; alle makers zullen het boek signeren. De boeken zullen eind mei, begin juni in je brievenbus vallen. Nog net op tijd voor de zomervakantie.

Doen & thanks natuurlijk. Niet alleen namens alle createurs van CircusPatz maar ook namens alle kinderen die we laten zien dat er ook nog hele mooie dingen gemaakt worden.

Patz

ps. Meer weten over het boek? Check http://www.circuspatz-verhalenwinkel.nl/c-1850615/kick-fearless/ voor meer info en mogelijkheid tot bestellen (ideal).  


maandag 4 februari 2013

Weer een nieuw avontuur!



Er staat weer een nieuw avontuur voor de deur. Gelukkig zijn we bij CircusPatz nogal avontuurlijk van aard dus schrikken we er niet meer van. De koffers worden weer gepakt, de rugzakken worden aangesnoerd en we staan weer klaar om een nieuw land te gaan ontdekken. De landkaart die we bij ons hebben is dit keer niet helemaal blank, we kennen al kleine stukjes van het gebied.

Een paar jaar geleden liep ik ook met een grote rugzak op mijn rug door een onbekend gebied. Toen had ik een compleet blanke kaart voor mijn neus. Als een Livingstone bedacht ik steeds weer oplossingen als ik weer eens een ravijn tegenkwam. Gelukkig kwam ik toen snel een lokale expert tegen die me verder hielp; A.W.Bruna Uitgevers. Ik kreeg een prachtig boekencontract en ik kon aan de slag. 15 verhalen verder is het moment aangebroken dat CircusPatz weer zelf verder gaat. De reis moet weer voortgezet worden. Omdat het gewoon beter bij ons past om het zelf te doen.

Voor onze eerste 'eigen' uitgave spelen we een beetje vals. Zoals ik al schreef, de kaart is niet helemaal blanco.

Een tijdje geleden gaven we onder de vlag van A.W.Bruna Uitgevers 3 deeltjes van Kick Fearless uit. Spannende avonturen van de stoerste fashionista van de wereld. Avontuur met een snufje glamour voor meiden vanaf een jaar of 12. Nog geen moeilijke puberproblematieken en hopeloze liefdes, gewoon avontuur. Met hier-en-daar natuurlijk wel wat kriebels in de buik. 
Onze plan leek geweldig; dunne kleine boekjes, met in ieder deel een stuk van het grote avontuur. Met een leuke cliffhanger. 3 deeltjes per jaar, 6 deeltjes vormen een compleet avontuur. Vormgegeven als een soort van magazine.

Het plan faalde hopeloos. 
Nu zijn we al (nog;-) niet zo van de bestsellers, dit was wel een dieptepuntje. 
Toch wilde we het kind niet met het badwater weggooien; de verhalen vielen in de smaak. De losse deeltjes waren te duur, de magazinevormgeving te verwarrend. Kortom; de vorm faalde. 
Wat ons betreft (en alle enthousiaste meiden die we het verhaal lieten lezen bevestigde het) waren de avonturen geweldig.

Om een lang verhaal kort te maken (of een dun boekje heel dik); we komen net voor de zomer met 6 Kick Fearless deeltjes (waarvan 3 al eerder waren uitgegeven) in 1 dik zomeravontuur! 480 pagina's volgepropt met stoere-meiden-avontuur. En natuurlijk weer keimooi uitgevoerd. 'Cause that is what we do'. 
En ook nog eens zelf uitgegeven...

Vanaf dat moment is CircusPatz dus zelf uitgeverij. En het was de hoogste tijd!

Op deze plek ga ik jullie op de hoogte houden van onze eerste stappen. Gaan jullie het stap-voor-stap meelopen. Om jullie te inspirerend. Of wellicht jullie wat te leren.
Ik heb er in ieder geval enorme zin in. Jullie ook?

Patz de ontdekkingsreiziger.



zaterdag 26 januari 2013

Gregor Groentestein's avonturen in filmland; the story so far


Als ik mijn ogen sluit kan ik nog steeds de wazige, niet begrijpende blik voor me zien toen ik voor het eerst aan iemand vertelde dat ik een verhalenlaboratorium wilde beginnen. Mijn lijf bruiste van de opwinding toen ik eindelijk wist wat ik echt wilde gaan doen. Maar op 1 of andere manier was dat gevoel wat moeilijk over te brengen. 'Dat willen we allemaal wel' was een goeie samenvatting van de meeste reacties op mijn plan. 

Maar mijn plan had rekening gehouden met dit soort reacties. Mijn strategie, opgedaan door naar mijn twee zoons te kijken omvatte 1 zin. Een zin die ik als een mantra voor mezelf herhaalde. 'Wees als een kind'. Ik wierp alle argwaan en al het cynisme van me af. Naïviteit was mijn geheime wapen. 

Het werkte. In ieder geval voor mij. Er kwam een Verhalen*laboratorium. Er kwamen verhalen. 

En nu was ik klaar voor de volgende stap. En weer zou ik hetzelfde geheime wapen gebruiken. Ik dacht als een kind. Zette mijn naïeve pet op (die heerlijk zat). Ik riep keihard 'ik wil dat een boek verfilmd gaat worden'. Aan iedereen die het wilde horen. Ik begon aan een blog waarin ik het hele proces wilde vangen. Om mensen eens mee te nemen in het hele proces. En voor iedereen die het proces een beetje gemist heeft heb ik alle entry's op een rijtje gezet. Om eens te zien hoe ver je kan komen door te denken als een kind.

Heel veel plezier.

Patz



1: 
Het begin.


'Ik heb het gevoel dat er iets opmerkelijks gaat gebeuren. Iets waarvan je later zegt; 'wat jammer dat niet alles is opgeschreven'. Daarom ga ik vanaf nu alles bijhouden.

Gregor'

Zoals jullie inmiddels wel weten heb ik nogal wat ambities. 1 van die ambities is om de circusverhalen dmv film of televisie te gaan vertellen. Met dat soort ambities is het handig als je geen haast hebt, een bord voor je kop hebt -en dus al die beren op de weg niet ziet- en er heilig in gelooft dat alles mogelijk is. En kijk, ik voldoe precies aan die beschrijving.
Deze entry begint met de eerste woorden uit De Buitengewoon Opmerkelijke Dagboeken van Gregor Groentestein. En dat is natuurlijk niet toevallig. Want juist dit boek wil ik dolgraag laten verfilmen.
Zonder alles over het verhaal te vertellen (koop het boek maar), het is een buitengewoon kwetsbaar verhaal (als in makkelijk te verknallen) over een 12 jarige jongen die niet helemaal past in deze wereld. Daarnaast heeft hij de drang om - net zoals zijn overleden opa- dode dingen tot leven te wekken. Het resultaat hiervan zijn een paar levende groentegriezels (1.20 mtr hoge levende peen-, broccoli- en champignonmannen) die het de jonge uitvinder niet makkelijker maken. Het boek is voor jong en oud (of zoals we in het boek zeggen; voor eigenwijze kids van 10 tot 100) en een film zou dus ook voor beide doelgroepen moeten zijn.
Op deze plek ga ik jullie, net zoals Gregor zijn dagboek begint, op de hoogte houden van alle avonturen en ontwikkelingen rond dit filmproject. Gewoon, omdat ik net zoals Gregor ook het gevoel heb dat dit een geweldige reis gaat worden. Een reis waarvan je achteraf zou denken, 'had ik maar alles opgeschreven'.

2: 
The two layered cake.



Als je een film wil maken ben je afhankelijk van een aantal partners. Want, net zoals we bij het Circus een partner (A.W.Bruna Uitgevers) hebben die onze verhalen in boekvorm in de winkel brengt, heb je ook partners nodig (nog veel meer dan bij boeken) om een film te maken. Want laat het duidelijk zijn; CircusPatz gaat niet ZELF een film maken.

Voor zover ik weet (en ik ben niet enorm bekend van de film en tv-wereld) zijn een producent en een distributeur enorm belangrijk. Deze vormen naast het verhaal de basis van een filmproductie. De producent zorgt ervoor dat de film daadwerkelijk gemaakt gaat worden. Die zorgt voor een regisseur, scriptschrijvers etc etc. En net zo belangrijk, die gaat op jacht naar budget. Want, een film is enorm kostbaar. Een distributeur zorgt ervoor dat de film ook echt in de bioscoop komt. Of dat de DVD's in de winkel komen. De distributeur is dus een belangrijk onderdeel in de jacht naar budget. Want verkoop = geld.
Terug naar Groentestein. Allereerst heb ik mezelf de vraag gesteld wat voor soort film het moet gaan worden. Zoals eerder gezegd, Groentestein is een kwetsbaar verhaal. Het is een two-layered-cake die gezamenlijk een buitengewoon opmerkelijke smaak heeft. Laag 1 is het verhaal van een jonge uitvinder die groentegriezels (soort monsters van peen, broccoli, lof etc) tot leven wekt. Laag 2 is de humoristische en absurde kijk van deze uitvinder op het leven. Voor mij is het essentieel dat beide lagen in een verfilming aan bod komen. Juist die combi maakt het een bijzonder boek voor kinderen van 9-99 jaar. De film moet dus ook kinderen EN volwassenen aanspreken. En da's best ingewikkeld. Groentestein moet een personage worden met karakter. En, net zoals we ons best doen om onze boeken een authentieke kwalitatieve uitstraling te geven moet een film dat ook hebben. Ik ben dus nogal veeleisend.
Dus nu op zoek naar een producent die niet alleen iets ziet in Groentestein maar ook nog eens kwaliteit in zijn genen heeft zitten.



3: 
Deur 1.




Ik heb altijd respect gehad voor mensen die langs de deur hun geloof verkondigen. Los van het feit dat ik er vanuit ga dat ze dit doen vanuit een enorm positieve gedachte (ze willen mensen redden) in plaats van 'we willen onze wil opleggen', weten en voelen ze dat er een heleboel deuren voor hun neus worden dichtgeslagen voordat ze iemand vinden die wel open staat voor hun boodschap. En zij zien het niet als falen. Want het is het allemaal waard als ze 1 zieltje winnen.
Ik heb zo'n vermoedde dat ik 'haast' en 'ongeduld' niet mee op reis moet nemen. Dat er een boel deuren voor mijn neus zullen dichtslaan.
Maar dat maakt niet uit. Zoals de mensen die keer op keer deuren zien dichtslaan mij hebben geleerd; het is het allemaal waard als ik at the end of the day maar 1 producent kan overtuigen om het filmavontuur met Gregor Groentestein aan te gaan.
En zo zat ik op een prachtige ochtend op de grond in de riante huiskamer van een goede vriend mijn concept te vertellen. Aan niemand minder dan Johan Nijenhuis. Voor mensen die hem niet kennen; hij is regisseur van o.a. Foeksia de miniheks, Costa en bedenker van o.a. Zoop en Spangas. Door een twist of fate had ik hem via-via-via zover gekregen dat hij naar me wilde luisteren. En daar zat ik dus. Met Johan tegenover me. Ook op de grond. Met om ons heen de moodboards en plaatjes die ik gemaakt had van Groentestein. Twee verhalenvertellers met twinkels in hun ogen. Vol vuur vertelde ik hem alles wat ik wist over de Wonderbaarlijke Dagboeken van Gregor Groentestein.
De eerste deur sloeg die dag voor mij dicht. Want hoe leuk de meeting ook was; hij had helemaal niks met Groentestein.
En het gaf ook niet. Want dit was pas de eerste deur. En het was gelukt om mijn verhaal te vertellen aan Nijenhuis. En stiekem was dat sowieso al geweldig. Want voordat die deur keihard dichtsloeg had ik hem wel weten open te krijgen.
Even diep ademhalen en weer verder. Want de reis is natuurlijk de beloning. En de film die straks van Groentestein gemaakt gaat worden slechts het alibi om op reis te gaan!

4:
Het uitzicht veranderd continu.



Ik ben er altijd vanuit gegaan dat Gregor Groentestein een live-action film zou gaan worden. Een film met acteurs dus. Geen teken- en geen animatiefilm. Gregor is namelijk in mijn hoofd een echt jongetje. Met echte-jongetjes problemen en gedachtes. Dat hij tijdens het hele verhaal ook met tot leven gewekte wezentjes van groenten aan het ronddollen is zag ik als een minor thing. Iedereen uit de filmwereld die ik gesproken heb in het kader van mijn queste om Groentestein tot leven te wekken in film of tv zuchtte bij de gedachte dat er groentegriezels rondliepen in het verhaal. Niet omdat het niet leuk zou zijn, maar omdat het technisch gezien een enorme uitdaging zou gaan worden. Nagenoeg iedereen had het over een mix tussen echte acteurs en door de computer tot leven gewekte wezentjes. Niet alleen maakt dat het maken van een film veel ingewikkelder, ook veel duurder. Heel veel duurder als je het goed wil doen.
Dan ben ik nog van het experimenteren. Stop kinderen in een pak en ga kijken hoe dat er uit gaat zien. Kijken of de lulligheid daarvan een extra effect geeft. Maar filmproducenten zijn niet zo van het experimenteren. Experimenteren is namelijk duur. En heel erg duur als je het goed wil doen.
Het project leek in een kleine impasse terecht te komen tot ik plots een filmproducent tegen het lijf liep die een zaadje in mijn kop plantte. Wat als we Groentestein helemaal in computeranimatie zouden gaan produceren?
Zoals ik in een eerdere entry al zei; Het verhaal van Groentestein kent twee lagen. Het jongetje dat grappige groentewezens tot leven wekt en het verhaal van een jongetje zich niet helemaal thuis voelt in deze wereld. Dat dat eerste gedeelte in animatie kon worden uitgevoerd zag ik wel voor me, ik had moeite met verhaal twee in animatie. Emotie. Zou het publiek zich kunnen gaan binden met die gekke nerd Gregor.
Toch besloot ik eens een verkenning te gaan doen in de wereld van animatie. Ik ging op zoek naar emotie in animatie. Ik keek stapels films. Bekende en onbekende. En kwam bergen emotie tegen.
De twijfel blijft. Maar ik weet nu wel dat het mogelijk is.
Steeds verder ontwikkelen de beelden zich rond een verfilming van Groentestein. Een reis vol voortschrijdend inzicht. En zo horen reizen ook te zijn namelijk. Leren en om je heen kijken. Want het uitzicht verandert continu.



5: 
No Hurry.




Zoals ik al eerder concludeerde; voor film- en tvtrajecten moet je geen haast hebben. Heeft even een jaartje of wat geduurd voor ik de onrust uit mijn lijf kreeg, inmiddels heb ik de ervaring (ook door meerdere film- en tvtrajecten) dat haast een onnodige factor is. Het is een langzaam proces, met vele gesprekken waarin je iedere keer weer een stap vooruit gaat, maar soms ook een paar stapjes achteruit moet maken. En als je je eenmaal realiseert dat het 'all in the game is' in plaats van je er over op te winden, is er eigenlijk niets meer aan de hand.
Wat ik inmiddels ook al doorheb is dat er never 1 partij is die groen licht geeft. Het is een uitgebalanceerde puzzel waarbij ieder puzzelstukje belangrijk is. Er is pas groen licht als alle puzzelstukjes groen licht geven. En zelfs dan kan het zomaar gebeuren dat toch plotseling een puzzelstukje een tijdje verder besluit om toch nog rood licht te geven. Ambassadeurs van plannen kunnen zomaar vertrekken en dan moet je eigenlijk weer opnieuw beginnen.
Het mooie is, dat ik er inmiddels de lol wel van kan inzien. Want ik geloof heel erg in het principe dat als iets moet gebeuren het gewoon gaat gebeuren. En dat als het niet moet gebeuren het dan ook niet gaat gebeuren. Its that simple.
Ik kan jullie wel melden dat er beweging in deze droom zit. Meerdere 'klinkende' puzzelstukjes hebben aangegeven geïnteresseerd te zijn in het tot leven brengen van onze held Gregor. Wel een beetje jammer dat ik er natuurlijk nog niks over mag zeggen, aan de andere kant blijft het wel spannend zo.
En da's natuurlijk ook best belangrijk. Dat het spannend blijft. Het is namelijk niet voor niets dat 'The Journey' belangrijker is dan de eindbestemming.


6: 
Er is pas een film als er een film is.




En plots zat ik afgelopen week samen met mijn uitgever aan tafel met twee filmproducenten over een verfilming van Groentestein. En, na een prettig gesprek gaven ze aan een voorstel te willen gaan doen. Natuurlijk, om er maar eens een Cruiffiaanse spreuk tegenaan te gooien, 'er is pas een film als er een film is', we zijn nog nooit zo dicht bij verfilming van Groentestein geweest dan nu. En dat is natuurlijk geweldig nieuws.

Tegelijkertijd maak ik me ook een beetje zorgen. Want inmiddels ben ik er ook wel achter dat verfilming concessies maken betekent. Dat het verhaal de veilige haven van het verhalen*laboratorium zal moeten verlaten en papa Patz niet meer voor 100% voor zijn kindje Groentestein zal kunnen zorgen. Maar goed. Op een dag vliegen ze uit. Mijn verhalenkindjes...

7:
Er mag gedanst worden.




En plots lag daar een filmcontract voor de verfilming van Gregor Groentestein voor mijn neus. Nou ja, het is eigenlijk een verfilming-optie. Concreet heeft de filmproducent dan een jaar de tijd om uit te vogelen en uit te zoeken of het verhaal verfilmbaar is, of er geld kan worden opgehaald op het concept etc etc. Dus eigenlijk kan er nog van alles gebeuren. Zoals ik in de vorige entry al zei; 'er is pas een film als er een film is'.

Maar toch, er mag gedanst worden. Want een aantal grote uitdagingen hebben we wellicht achter de rug (wellicht, ik moet natuurlijk nog onderhandelen -dikke kans dat de filmproducent dit leest namelijk- :-).
Maar...Geen stap 2 zonder stap 1. En stap 1 hebben we blijkbaar nu genomen. Het voelt een beetje aan alsof we hoofdstuk 1 van het Groentestein filmavontuur achter de rug hebben.
De hoogste tijd voor hoofdstuk 2!


8:
In een mooi restaurantje in Brussel.


In een mooi restaurantje in het centrum van Brussel zijn we aan de eerste contractbespreking begonnen. Naast mij mijn uitgever Joost en voor ons onze Belgische filmvrienden die de klus moeten gaan klaren. Het blijft een raar moment; natuurlijk wil je gewoon zo snel mogelijk de handtekening zetten, aan de andere kant weet ik inmiddels dat je een handtekening maar 1 x kan zetten. Het is dus wel van belang dat je een handtekening zet onder een optimaal contract. Een contract waar je later geen spijt van gaat krijgen.

Mooi om te horen dat de Belgische filmvrienden graag zien dat ik betrokken ga worden bij de ontwikkeling van het script van de Groentestein film. Natuurlijk ga ik dat script niet schrijven, ik zou niet weten hoe, maar wil wel zo dicht mogelijk op het proces zitten. Niet alleen om er zeker van te zijn dat er een mooi en goed script komt maar ook omdat ik deze reis graag wil maken.

Ook bij de production design, een moeilijke term voor 'zo gaat de film er uit zien' zal ik mijn steentje moeten bijdragen. Ook dat gaat al een geweldig avontuur worden. Ik verheug me er enorm op.

Weer een stap verder. Er moet een scenario komen, we moeten gaan nadenken over hoe de film er gaat uitzien en er moet geld binnengehaald worden. Veel geld. En dat zou ook nog wel eens even kunnen gaan duren.
Geduld Patz. Geduld.


9: 
De handtekeningen zijn gezet.


Een grote stap is gezet. Een grote moeilijke deur is opengegaan. Het filmcontract is ondertekend. En we gaan gelijk internationaal; de producent, een mooie Vlaams/Waalse combinatie van twee samenwerkende producenten die de boel gaat optuigen richten hun pijlen op Frankrijk, Duitsland en Groot-Brittannië.

En dan nu het volgende avontuur. De volgende fase. Het script moet geschreven, de characters moeten worden ontwikkeld, het geld moet worden opgehaald en de film moet worden gemaakt. Want achter deze deur zitten weer een vers aantal nieuwe deuren. We hebben slechts het eerste hoofdstuk van dit avontuur er op zitten.

Maar toch reden om even diep adem te halen. Want het eerste hoofdstuk is toch een belangrijke. 





De hoofdrolspelers van het eerste hoofdstuk; (van links naar rechts); Mark Mertens,(producent en regisseur Skyline Entertainment), Joost van den Ossenblok (Uitgever A.W.Bruna/Arbeiderspers Uitgevers), Joop Boezeman (Algemeen directeur A.W.Bruna/Arbeiderspers Uitgevers), Arnauld de Battice (Directeur AT-Anim productions) en Patz. 


10:
De eerste resultaten!




Bang! En plots zie ik Gregor Groentestein (in de film Victor Veggiestein) en zijn vriendje Peenmans voor me. De handtekening onder het filmcontract een paar maanden geleden is plots echt een ding aan het worden.; de character designers in Gent en Brussel zijn keihard aan de slag gegaan...

Mag ik jullie -enorm trots- voorstellen aan de filmversies van Gregor en Peenmans?



To be continued...












vrijdag 25 januari 2013

Gregors Groentestein's avonturen in filmland: entry 10: De eerste resultaten!!

Bang! En plots zie ik Gregor Groentestein (in de film Victor Veggiestein) en zijn vriendje Peenmans voor me. De handtekening onder het filmcontract een paar maanden geleden is plots echt een ding aan het worden.; de character designers in Gent en Brussel zijn keihard aan de slag gegaan...

Mag ik jullie -enorm trots- voorstellen aan de filmversies van Gregor en Peenmans?




Een Supertrotse Patz :-)


donderdag 24 januari 2013

Is het willen maken van de mooiste producten een denkfout?




Ik had van de week een mooi gesprek over de boeken die we bij CircusPatz maken. 
Het was een gesprek vol lof. 
Toch hing er een 'maar...' in de lucht. Na een hele rits van veren kwam toch een beetje pek. 'Ben je niet bang dat je veel te ver gaat in je uitvoeringen?'. 'Dat je mensen afschrikt?'.
'Dat je uiteindelijk met een prachtig product zit waar een hele kleine groep in geïnteresseerd is?'.
Natuurlijk was dit niet de eerste keer dat ik zoiets hoorde.
En als je iets vaker hoort is het slim om er eens goed over na te denken.

Is het willen maken van de mooiste producten een denkfout?

Eigenlijk zijn er twee dingen die me te binnen schieten als ik er over nadenk. De mensen die de CircusPatz spulletjes maken (schrijven, illustreren, uitdenken, vormgeven etc) vinden het geweldig om dit soort dingen te maken. En we hebben nu eenmaal de manier van werken om bij alles op zoek te gaan naar 'mooier' en 'beter'.
Ik weet uit ervaring dat wij dagelijks kunnen wikken en wegen over details waar de meeste uitgevers geen seconde over nadenken. 
Continue afwegen of het kan, of het wenselijk is en of we dan nog wel een product krijgen waar wat aan te verdienen valt. En je zou kunnen zeggen dat we soms daarin een beetje kunnen doorschieten. Zitten er kostbare elementen in die de meeste consumenten niet eens zullen opmerken. 
Mooi voorbeeld is het 'doorschijnende papier' in het Eilandavontuur. Natuurlijk schijnt het papier helemaal niet door, daar hebben we een boel extra werk voor moeten verrichten. Allemaal omdat we vonden dat het echt moest aanvoelen als een oud scheepsdagboek.
Eigenlijk zit dat detail er in omdat wij er blij van werden.

En daar tref je de kern van de zaak.

Geld maakt niet gelukkig. Je kan mogelijk wel gelukkig worden van de dingen die je met het geld kan doen. Even (enorm) kort door de bocht; je moet geld verdienen om dingen te kunnen kopen waar je blij van (kan) worden. Dus als je iets doet waar je blij van wordt zou je ook minder hoeven te verdienen. Toch? Ik hoef niet perse 3 keer op vakantie omdat ik (bijna) iedere dag al een soort van vakantie heb. Iedere keer als ik keihard moet werden om iets geweldigs te maken voelt het als een vakantie als ik het resultaat in mijn handen heb.

Maar dan gedachte 2; jagen we mensen weg met onze boeken?

Ik denk het niet. Het is natuurlijk logisch dat er mensen zijn die niets met onze spullen hebben. Maar ik kan me niet voorstellen dat mensen bang zijn voor kwaliteit. Dat ze de spullen wegleggen omdat er teveel over is nagedacht. 
Je zou kunnen denken dat je opzoek moet gaan naar iets wat zoveel mogelijk mensen mooi vinden. Wat dus heel veel mensen doen.
Maar dan moet ik iets maken waar ik niet achter sta. En dat wil ik niet.
Of laat ik het anders zeggen; als ik dingen moet maken waar ik niet achter sta moet ik 3 keer per jaar op vakantie. Om bij te komen. En daarvoor moet ik heel veel geld verdienen. 
Been there. Done that.
En ik kan je vertellen dat ook 3 x per jaar op vakantie niet hielp om toch gelukkig te worden.

Het komt er dus op neer dat ik eenvoudigweg niet anders kan. Of het nu slim is of dom. En dus moet ik hopen dat er mensen zijn die onze verhaalspulletjes mooi vinden. En thank god kom ik ze steeds vaker tegen.


Patz

donderdag 3 januari 2013

Een mooi 2012 (en een nog geweldiger 2013)!




Wat een prachtig jaar was het weer. Niet alleen kwam mijn verhalencircus met een eerste deel van een nieuwe verhalenserie; 'Villa Willemina', ook was de creatie van twee andere nieuwe 'verhalen' een feit.

In een oude tapijtfabriek in het centrum van Utrecht mochten we eindelijk ons gedachtegoed eens tastbaar en permanent neerzetten; het Verhalen*laboratorium van CircusPatz.
Wat ooit begon als avontuurlijke koffer waarmee ik met alle verhaalideeën langs uitgevers leurde, konden we nu uitwerken in een echte ruimte. Het was alweer een droom die tot leven kwam. Alles kwam hier bij elkaar. Nu konden mensen eindelijk zien waar wij als CircusPatz echt voor staan. Onze ‘pijlers’- avontuur, ontdekkingen, verwondering en kwaliteit - kunnen we in het laboratorium echt zichtbaar maken.

De creatie van het Verhalen*laboratorium maakte nog een droom mogelijk.
De CircusPatz Verhalen*school.
Een inspirerende plek waar ik kids en ouders kon laten zien dat een talent voor verbeeldingskracht een waardevolle eigenschap kan zijn. Inmiddels start de tweede workshop eind januari.

Er was nog een mijlpaal. In de nazomer van 2012 mocht ik een handtekening zetten onder een heus filmcontract voor Gregor Groentestein (de film gaat de engelstalige naam 'Victor Veggystein' gebruiken). Dat er nog heel veel tijd en moeite overheen zal gaan is duidelijk. Maar de eerste grote stap is gemaakt. En mensen, het smaakt naar meer...

2012 zat propvol nieuwe ontwikkelingen en experimenten. Naast dat de pop-up verhalen*winkel van CircusPatz op veel beurzen en zogenoemde art- and craft markten te vinden was zijn we ook een serieuze online verhalen*winkel begonnen om onze boodschap goed te gaan verspreiden. Natuurlijk kunnen en willen we niet alles alleen doen, daarom zijn we ook op zoek gegaan naar nieuwe (boek)winkels die vriendjes van het Verhalen*laboratorium willen worden. En ondanks dat veel winkels voor de ‘usual suspects’ gaan, vonden we toch veel ondernemers die met ons mee wilden varen. Die -net als wij- ook geloven in kwaliteit en aandacht.

Over experimenten gesproken; op de valreep van het jaar hebben we een voorzichtige try-out gedaan met het Ministerie van Zeer Geheime Zaken. In het oude hoofdpostkantoor in Rotterdam konden kids van 8 tot 12 jaar tijdens de KerstGarten markt een echte zaak van het Ministerie oplossen in de catacomben van het postkantoor. Ook dat smaakte duidelijk naar meer. Plannen om een echt Ministerie van Zeer Geheime Zaken Theater op te gaan zetten zijn inmiddels in de maak.

Genoeg teruggekeken nu! Wat gaat het nieuwe jaar ons brengen?

2013 gaat een belangrijk jaar worden voor het verhalen*laboratorium CircusPatz.
In juni 2013 zal de samenwerking met A.W.Bruna/Arbeiderspers eindigen. We bedachten en schreven al onze eigen verhalen, we deden zelf de vormgeving en gingen zelf op zoek naar illustratoren. Daarnaast begonnen we zelf onze verhalen*school en startten we zelf onze verhalen*winkel. Ook de contacten met de tv- en filmwereld doen we zelf. Het afgelopen jaar waren we zelfs in de marketing en verkoop (ook aan boekhandels) steeds actiever. Al die dingen bij elkaar maken het logisch om de laatste stap ook te maken; het uitgeven van onze verhalen. 
Het is de hoogste tijd dat we die allerlaatste schakel ook zelf gaan doen. Een relatief kleine stap die wel aanvoelt als een enorme sprong.
Natuurlijk zullen we het veilige, warme nest waarin al onze huidige verhalen werden geboren gaan missen. Ik bedankt vast Joop, Joost, Nienke, Timo, Saskia, Esther, Marieke, Nina en iedereen die ik nog vergeten ben bij A.W.Bruna voor alle goede zorgen en een Buitengewoon Wonderbaarlijke tijd! (Maar ik wandel vast nog wel eens bij jullie binnen voor een kop koffie en een praatje, zo makkelijk komen jullie niet van me af, we zijn bijna buren natuurlijk!)

In 2013 staat als eerste een dik zomerboek van de stoerste fashionista van de wereld Kick Fearless op de uitgeefagenda. Alle zes afleveringen (dus een compleet verhaal) in één dik boek. Rond de 500 pagina’s spannende avonturen voor meiden van tien jaar en ouder. Geen boek voor prinsesjes, maar ook geen boek vol moeilijke puberproblematiek. Natuurlijk weer mooi vormgegeven zoals jullie dat van ons gewend zijn.
Het komende najaar komen we met ons eerste prentenboek. 'Het Jongetje vol Verhalen (en het Circus met Niets). In dit prachtige prentenboek, wonderlijk geïllustreerd door Nina Smit en geschreven door ondergetekende, vertellen we het verhaal dat misschien wel de basis vormt van alles wat CircusPatz doet; het verhaal over het belang van Fantasie.

Maar er staat meer op de planning. Zo zijn er spannende en geheime plannen met het Ministerie van Zeer Geheime Zaken, gaat de Verhalen*school ook de klaslokalen in, zal je ons veel meer gaan tegenkomen op festivals, beurzen en art- and craft markten. En natuurlijk zullen we jullie graag van harte welkom heten in ons Verhalen*laboratorium. Niet alleen om jullie te laten zien wat we allemaal aan het doen zijn, ook omdat we jullie bij de creatie van nieuwe verhalen willen betrekken.

Want uiteindelijk zijn jullie natuurlijk enorm belangrijk voor ons Wonderbaarlijke Verhalen*laboratorium. Juist in 2013. We hebben jullie niet alleen nodig als (potentiële) kopers van onze verhalen, we hebben jullie ook nodig om onze boodschap te verspreiden. Om mensen te vertellen wat voor verhalen we hebben of om mensen met onze verhalen te inspireren. Net zoals we hopelijk jullie inspireren.

Want dat is natuurlijk wat we uiteindelijk willen: jullie inspireren. Jullie laten zien dat kwaliteit, verwondering, ontdekkingen en avontuur dingen zijn die we allemaal nodig hebben. En dat passie geen luxe is, maar eigenlijk een randvoorwaarde is voor een mooi, magistraal en vruchtvol leven.

Een geweldig wonderbaarlijk 2013 en...

May All Your Days be Circus Days!

Patz

ps. De eerste Open Atelier is op zondag 13 januari. Van 11.00 tot 17.00 zijn jullie van harte welkom in ons Verhalen*laboratorium in Utrecht. Hou onze Facebookpagina (www.facebook.com/circuspatz) in de gaten voor het programma.

maandag 19 november 2012

De CircusPatz Verhalen*winkel; een uitleg voor de winkels die ook CircusPatz verhalen verkopen...



Vanaf a.s. vrijdag heeft CircusPatz zijn eigen online verhalen*winkel. Niet alleen zijn daar alle CircusPatz verhalen te vinden, ook zullen we er speciale en unieke andere verhalenspulletjes gaan verkopen. Sommigen door ons bedacht en in kleine oplagen gemaakt, anderen zijn we gewoon tegen het lijf gelopen en passen enorm goed bij onze verhalen.

Het voelt voor ons logisch om deze stap te zetten. We waren al actief wat eigen verkoop betreft met onze CircusPatz Avonturen*kraam die van de zomer regelmatig te zien was in de regio op beurzen en zg. 'arts & craft' marken.

Toch wil ik even uitleggen waarom we deze stappen doen. Zeker naar winkels die onze spullen met veel plezier verkopen en het wellicht gewoon als keiharde concurrentie zien.

Bij het Wonderbaarlijke Verhalen*laboratorium maken we met veel plezier onze verhalen. Nagenoeg al onze geld en al onze aandacht zitten in onze boeken. Van verhaal tot vormgeving. Bij alles gaan we tot het uiterste. Niet voor niets zeggen we de laatste tijd steeds vaker dat we 'misschien wel de mooiste kinderboeken van Nederland maken'.
Deze manier van werken heeft ook een downside, we steken niet of nauwelijks geld in onze marketing. Al het budget dat we hebben zit in onze boeken. Het resultaat; we hebben mooie verhaalspullen, alleen worden we mondjesmaat ingekocht door de handel en dus veel te weinig verkocht aan de consument.

Een klein rondje onderzoek leert ons dat nagenoeg niemand onze boeken kent. We hebben dus niet te maken met een afwijzing, maar met onbekendheid.

En precies daarom besloten we vorig jaar om zoveel mogelijk zichtbaar te zijn. Om zoveel mogelijk mensen onze boeken te laten zien; onze Avonturen*kraam bleek een geweldige manier te zijn om dat te gaan doen. Immers, hoe meer mensen onze boeken zien, kopen en er blij van worden, hoe meer mensen aangestoken kunnen worden. Met andere woorden, hoe meer verkoop, hoe beter we de vonk kunnen laten overslaan. En verkoop als marketing heeft ook nog eens het bij-effect dat het zichzelf direct bedruipt. We maken reclame en de kosten daarvan worden door de verkoop weer goedgemaakt; het mes dat aan alle kanten snijd.

Natuurlijk gunnen we iedereen zijn deel. Natuurlijk willen we graag dat veel winkels kunnen meeprofiteren van onze bedenksels. Maar dan moeten we met zijn allen de schouders er onder zetten. Zie daarom onze Avonturen*kraam en onze online verhalenwinkel niet als concurrentie maar als een manier van marketing. Een nieuwe manier van marketing. Want zoveel mogelijk mensen laten proeven van onze prachtige boeken is de manier om van CircusPatz een succes te maken. En daar hebben we uiteindelijk allemaal wat aan.

Wilt u graag met uw winkel ook aan de slag met de spullen van CircusPatz? We staan te springen om een hechte band te creëren met retailers. Van boekhandel tot de betere speelgoedhandel, kinderkledinghandel etc etc. Als u in ons investeert dan investeren wij in u. Komen we langs met auteurs, geven we workshops in uw winkel, toveren we uw etalage om. Niets is onmogelijk. En alles doen we met veel plezier.

Graag tot ziens!


Met Buitengewoon Vriendelijk en Respectvolle Groet en...

May All Your Days be Circus Days!

Patz van der Sloot