Het gaat een geweldig jaar worden dat 2015.

Het afgelopen jaar was een druk en spannend jaar voor CircusPatz. Een jaar vol ontmoetingen en mooie gesprekken. Maar ook van last minute change-of-plans. Zo was er een grote filmproducent die wilde investeren in CP. De gevolgen zouden groot zijn; de focus zou op film en televisie komen te liggen. De gesprekken waren een rollercoasterride die uiteindelijk toch stukliepen. Ook verkocht ik definitief de filmrechten van Gregor Groentestein en Petit Jules, een verhaalconcept dat het nog niet eens tot een boek had gehaald.

Maar er waren ook donkere wolken aan de CP horizon; er was een verkeerde verhouding tussen de energie die in het Circus ging zitten en de inkomsten. Het Circus was een avonturenbootje met een klein lek. Langzaam stroomde het bootje vol. Zonder actie zou het bootje uiteindelijk zinken.

Waar het aan lag was onduidelijk. Dat kwam ook omdat we eigenlijk een onduidelijke koers aan het varen waren. Ik werkte aan film, televisie, maakten concepten voor andere bedrijven en verkocht onze boeken. Alles ging met heel veel plezier. Dat wel. Maar het lek kon wel op 5 verschillende plekken zitten.

In de zomer van 2013 plantte de biografie van Steve Jobs, oprichter van Apple een zaadje in mijn hoofd. Apple maakte geweldige producten. Maar hij had een probleem; zijn prachtige producten werden in winkels verkocht die geen idee hadden hoe ze de producten van Apple konden verkopen. De verkoop stagneerde.
Jobs wist het antwoord. Het was enorm ambitieus en iedereen verklaarde hem voor gek; hij opende zijn eigen Applewinkels. Plekken die bemand werden door Apple fans. Plekken die optimaal waren ingericht om Apple producten te verkopen. Het werden de best lopende winkels met de hoogste omzet per vierkante meter in de wereld.

Ik kreeg een kriebel in mijn buik van dit verhaal. Maar CP was zeker geen Apple en ik was zeker geen Steve Jobs. Daarnaast wist ik helemaal niet meer zo goed wat CircusPatz was. Maken we film? Maken we spullen voor anderen? Of maken we net als Apple zelf producten?

2014 was ook het jaar van heel veel art & craft markten en beurzen. Ik haalde mijn record; vanaf augustus stond ik nagenoeg ieder weekend wel op een markt of beurs.
En daar leerde ik iets moois; mensen vonden de spullen van CP echt geweldig. 40 markten en beurzen deden me realiseren dat CP toch echt consumentenmerk was. 40 markten en beurzen waren nodig om me te laten zien wat we echt waren; we maken spullen waar mensen blij van worden. Die de wereld net wat avontuurlijker maken.

Dat inzicht gaf mij een nieuwe poolster om op te koersen; de producten zijn het goud van CP. Die koers bracht mij ook bij het lek in het avonturenbootje; de verkoop bracht te weinig op om te overleven. De verkoop steeg te langzaam. Ook waren er te weinig producten. Het leek er een beetje op dat we steeds minder producten hadden in plaats van dat we er steeds meer kregen. Logisch, mijn aandacht lag helemaal niet meer bij het ontwikkelen van nieuwe spullen om te verkopen. De poolster was gevonden maar ik kon geen oplossing bedenken. Ook al hadden we het lek gevonden, ik kreeg het niet geplakt.

Steeds weer kwam ik op hetzelfde punt uit, het zou te lang duren om het lek te dichten. Het bootje zou uiteindelijk toch zinken, hoeveel energie ik er ook in zou steken. De poolster gaf inzichten en een koers, maar ook nu was er geen oplossing.

Het antwoord was eigenlijk wonderbaarlijk simpel. Het zaadje van Jobs ontkiemde in een klein plantje.
In onze eigen marktkraam of beursstand waren onze eigen producten en vooral onze eigen sfeer de baas. De verkoop was ook altijd verbazend goed. Dat was altijd al het probleem geweest; wij verkochten wonderbaarlijk goed, de winkels verkochten een stuk minder. Wij plaatsen het in een wonderbaarlijk en avontuurlijke context, de winkels zetten het tussen allemaal andere producten. Producten die meestal veel bekender en populairder waren dan onze spulletjes. Met alle gevolgen van dien.

Het was tijd voor een groot plan. Want hier lag de oplossing. Voor de hand liggend maar zo ambitieus dat ik er toch de zenuwen van kreeg; CircusPatz moest zich richten op eigen winkels.
Dit plan was misschien wel net zo ambitieus als 6 jaar geleden. Toen ik van reclamemaker verhalenmaker wilde worden zonder enige ervaring of netwerk.
Toen mensen mij voor gek verklaarde.
Ik kan me nog herinneren wat ik tegen mezelf zei toen ik ontslag nam en CircusPatz begon.
‘Diep ademhalen en doen Patz. Gewoon doen.’

En kijk me nu eens zitten.

Deze nieuwe koers had allerlei gevolgen. Want zo’n plan zou ik onmogelijk zelf kunnen uitvoeren. Te weinig kennis, te weinig geld. Gek genoeg lag hier het antwoord.
Inderdaad kon ik het nooit zelf uitvoeren. Inderdaad kon ik zelf CP niet groot maken.
Ik had hulp nodig. Ik had investeerders nodig. De groei moest sneller. Er moesten sneller nieuwe spullen komen. Ik moest de boer op. Mensen meekrijgen met mijn plan om een wonderbaarlijke keten van avontuurlijke speelgoedwinkels te beginnen met eigen spulletjes. Mensen overtuigen; een plek waar ik al eens eerder was geweest. Een plek waar ik me goed thuis voel.

Eind november waren de eerste gesprekken. Ik hing mijn nieuwe ambitie aan de grote klok. En niemand keek me raar aan. Niemand zei dit keer ‘moet je dat wel doen?’.

Natuurlijk maak ik kleine stapjes. Die winkels zullen er in 2015 waarschijnlijk nog niet zijn. Eerst moeten er investeerders bij. Eerst moeten we onze assortiment veel groter maken. Dan zullen we shop-in-shop ‘winkels’ gaan openen; mooie plekken in mooie winkels waar we ons zo optimaal mogelijk kunnen presenteren. Dan rollen we verder. Natuurlijk blijven we films bedenken. Maar uiteindelijk zijn we speelgoedmakers die met hun verhalen en spullen het leven wonderbaarlijker en avontuurlijker maken.

Het gaat een geweldig jaar worden dat 2015.

‘Diep ademhalen en doen Patz. Gewoon doen.’

Patz van der Sloot

De laatste bladzijde van hun leven.

Vandaag is 70 jaar geleden dat meer dan 9000 jonge Amerikaanse, Britse, Canadese, Franse en Duitse mensen het leven lieten. Op 6 juni 1944 beleefde ze de laatste bladzijde van hun leven. Meer dan 9000 verhalen die op 1 dag tragisch eindigde. 

Het verhaal van D-Day, de codenaam waaronder de geallieerde troepen in de tweede wereldoorlog met 1 groot episch veldslag een begin maakte aan het einde van de tweede wereldoorlog is groot en bloedig. 

Er zijn wel meer grote veldslagen in Europa geweest. We hebben net de herdenkingen achter de rug van de eerste wereldoorlog. Een oorlog waarbij er soms wel meer soldaten op 1 dag sneuvelde. 

Alleen is er 1 verschil; de veldslagen vonden plaats in een heel andere tijd. Het was de overgang van het Napoleontische naar het ‘moderne’ oorlog voeren. De bevelhebbers waren niet voorbereid op wat er allemaal om hen heen gebeurde. Incompetentie en ego was vaak de basis van gruwelijk veel doden. De Tweede wereldoorlog met als brandpunt de 6de juni 1944 speelde zich bijna af in onze huidige tijd.

Dat besef kwam bij mij naar binnen toen ik een jaar geleden per ongeluk een historische radio-uitzending beluisterde van de BBC. Het ging om de eerste 12 uur van de invasie. Realtime afgespeeld. Ik wist niet wat ik hoorde. Het was alsof ik naar CNN zat te luisteren. Helemaal niet vreemd of ouderwets. De speculaties en de conclusies van de reporters kwamen als weloverwogen en logisch over.  De BBC citeerde Duitse publieke radiozenders die als eerste melding maakte van landingen in Normandië. Daarna werden de berichten door de regering ontkent om een paar uur later voorzichtig te worden bevestigd. Precies zoals het nu zou gaan.

Dat heeft mij doen beseffen dat er 9000 man in 1 dag ‘weloverwogen’ werden opgeofferd. Door mensen die deze beslissing doordacht hebben moeten maken. 

Het verhaal van D-Day is al vaak verteld. Groot en wellicht wat misplaatst in de naïeve jaren ‘60 ‘The Longest Day’ (waarin humor nog als smeermiddel kon worden gebruikt) en ‘Saving Private Ryan’ waarin schokkend realistisch word ingezoomd op een klein groepje soldaten. 

Ik heb het gevoel dat beide verhalen geen recht doen aan deze ‘dag der dagen’ zoals veel veteranen de slag noemen. Het is een groot en machtig verhaal. Een verhaal over een beweging van tienduizenden mensen. 156.000 soldaten die die dag de oversteek maakte naar Frankrijk. Een logistiek meesterstuk opgezet om een generatie van levens op te offeren op het altaar van de vrijheid. Een machtige beweging van energie, mensen, machines en politiek die tot op heden nog rippelingen veroorzaakt. Daarnaast zijn het al die mensen, al die levens, al die ambities en dromen die die dag stopte en families en gemeenschappen vol littekens achterlieten. 

Een verhaal te groot om goed te vertellen.

Misschien komt een bezoek aan een van de enorme begraafplaatsen wel het dichtst bij het verhaal. De hoeveelheid graven, indrukwekkend en groots, de namen en leeftijden op de grafstenen intiem en behapbaar. 

Vandaag denk ik even aan al die levens. Aan 9000 verhalen. Een forse bibliotheek vol liefde, dromen, ambities en ervaringen die allemaal eindigde op 6 juni 1944.

Patz

De volgende stap...

Ik begon ooit met CircusPatz omdat ik verhalen wilde maken zonder meteen in de uitvoering te denken. Eerste verhalen bouwen en dan eens kijken hoe ik dat verhaal precies wilde uitvoeren. Boek, film, televisie, games, speelgoed. Je kan het zo gek niet noemen, in nagenoeg alles kan een verhaal zitten. 
Natuurlijk was het een bizar plan. Mijn 'professionele' ervaring zat niet echt in die hoek. Ik had van mijn leven nog niet een boek geschreven. Had geen ervaring met het maken van films of toneelstukken.

Tenminste, niet professioneel.

Als klein jongetje zat ik vol verhalen. Had ik wel 50 boeken geschreven en wel 30 films gemaakt. In mijn hoofd dan.

Op een gegeven moment ontdekte ik dat Jongetje vol Verhalen weer. Het enorme plezier wat ik had met het verzinnen van verhalen en werelden. Het maken van verhalen smaakte steeds naar meer en het werk dat ik deed om mijn hypotheek te betalen smaakte eigenlijk steeds naar minder.

Ik nam ontslag en ging met een koffer vol verhaalconcepten en een kop vol naïef zelfvertrouwen op pad. Na heel veel leuren en veel geluk kreeg ik van uitgeverij Unieboek de kans om de speurpuzzel van het Ministerie van Zeer Geheime Zaken te ontwikkelen.
Helemaal geweldig en tegelijkertijd een behoorlijke schok. Nu moest ik het echt gaan doen. De leercurve was steil. Heel veel leren in een hele korte tijd.
Blijkbaar deed ik iets goed, de speurpuzzel kwam tijdens de kinderboekenweek van 2007 in de bestsellerlijst te staan. 
Kort daarna liep ik dankzij een geweldige relatie die ik bij Unieboek had leren kennen tegen een ANWB inkoper aan die mij de eerste CircusPatz Vakantieavonturenkoffer liet produceren voor de ANWB winkels. 'Doe daar maar 6000 exemplaren van'. 
Over weer in het diepe springen gesproken. Van concept naar 6000 koffertjes produceren in een paar maanden tijd.

Een half jaar later zat ik op een mooie dag tegenover toenmalig algemeen directeur van misschien wel de grootste uitgeverij van Nederland Joop Boezeman. We spaken over het verhalenvak en hoe ik CircusPatz daarin zag als  'middelenvrije' verhalenmaker. Een paar weken later bood hij me een contract aan van 18 boeken, verdeeld over 4 jaar. 

Het duurde even voor ik besefte wat dat betekende. Ik moest keihard aan de slag. Met een heel klein beetje ervaring ontwikkelde ik een hele reeks van verhaalwerelden die in de vorm van boeken de markt op gingen. Ik bleef roepen dat we bij CircusPatz vooral middelenvrij verhalen maakten, in de praktijk was ik boekenproducent. Ik bedacht verhaalwerelden, bedacht outlines van verhalen, ging op zoek naar auteurs die binnen de outlines wilde schrijven, maakte schetsen voor de vormgeving en bedacht marketingplannen.

Er ontstond een mooie groep mensen om mij heen van auteurs, vormgevers, illustratoren en productontwikkelaars die allemaal hetzelfde wilde; hele mooie dingen maken.

.

Tegelijkertijd maakte ik per toeval de sprong naar de film- en tvwereld. Ik kreeg de kans om een tijdje bij Disney rond te lopen waar ik op een haar na een film en tv-contract ondertekende voor het Ministerie van Zeer Geheime Zaken. Ik leerde steeds meer leuke en gepassioneerde mensen kennen in het filmvak waar ik verhaalprojecten mee begon.

En nu dus een volgende grote stap. Eigenlijk net zo bizar als toen ik een boekcontract van 18 boeken ondertekende. 
Naast dat CircusPatz mooie boeken maakt gaan we nu ook -zelf- mooie kinderfilms en televisie (co)produceren van onze verhalen. Daarvoor zet ik de komende maand een handtekening onder een mooi contract en sluit CircusPatz officieel aan bij een internationale jeugd- en kinderfilmproducent met net zulke grote en mooie ambities als het Circus. 
Dit keer ga ik niet het wiel helemaal zelf uitvinden. Ik krijg een zakelijk directeur en ervaren filmproducent naast me zodat ik me helemaal kan gaan bezighouden met het opstarten van nieuwe verhaalprojecten en het begeleiden van bestaande projecten op hun weg naar film, televisie, boeken en speelgoed.

Eigenlijk verandert er niet zoveel. Naast dat ik samen met heel veel mensen mooie kinder- en jeugdboeken maak, ga ik dus ook samen met heel veel mensen film en televisie voor kinderen maken. Voor de rest blijven we gewoon dat wonderbaarlijke verhalencircus dat verhalen maakt in dat opmerkelijke verhalen*laboratorium in Utrecht. 

Zo worden we steeds meer wat ik in het begin in gedachten had; een verhalenbedrijf dat de zelf ontwikkelde verhalen in allerlei vormen naar de mensen gaat brengen. Nu boeken, film en televisie, what's next? Speelgoed? Musicals?

Blije en trotse Patz

De Kloof tussen uitgevoerde en niet uitgevoerde plannen.

foto: Mijn eigen echte begin; met een koffer vol vage verhaalconcepten leurde ik langs uitgevers...

Iedereen barst van de ideeën en plannen. Op één of andere manier is dat voor heel veel mensen niet zo'n ding. Maar toch zit er blijkbaar een enorme kloof tussen plannen en uitvoer. Het merendeel van alle geweldig en wellicht wat minder geweldige plannen komt er uiteindelijk toch niet van. Het is druk op het kerkhof van onuitgevoerde plannen.

Die kloof intrigeert mij mateloos. Hoe komt het dat zo weinig plannen uiteindelijk worden uitgevoerd?

Ik zit al jaren in een vriendenclubje. Ooit begonnen als een improvisatie-theater-club komen we nog regelmatig bij elkaar om bier te drinken en commentaar op het leven te geven. Al meer dan 20 jaar vliegen hier ook de plannen en ideeën over de tafel. Big Brother? Hadden we al bedacht. De lijst van ideeën die wij al aan de kroegtafel besproken hadden voordat het succes oogste is lang. Nooit deden we ook maar een poging om ze uit te voeren.

Wat brengt mensen ertoe om een plan echt uit te gaan voeren? Zijn de mensen die wel hun plannen uitvoeren genieën en supermensen? Ik denk het niet. Want een heleboel plannen zijn helemaal niet zo groot als de plannen van Apple oprichter Steve Jobs of Walt Disney. Het gaat ook om die lekkere bakker op de hoek of die sportschouder. Die hebben vast ook ooit op zo'n punt gestaan. Waarom hebben die hun plan wel echt ten uitvoer gebracht?

Het leuke van het vriendenclubje is juist dat het zo divers is. De ene ontwerpt huizen, de ander bouwt snelwegen en weer iemand anders staat voor de klas. Allemaal verschillende mensen met verschillende achtergronden. Alle plannen die we ooit bedachten hadden eigenlijk niks te maken met de achtergronden of de dromen van de bedenkers. Uiteindelijk was er geen enkele motivatie om de plannen ten uitvoer te brengen. Laat staan dat ze zouden slagen.

Ik denk dat je eigenlijk een stapje terug moet doen. Dat een plan onderdeel moet zijn van je grote passie. Niet zomaar een dingetje, niet zomaar een goed plan of goed idee, het moet eigenlijk -en nu ga ik misschien wat vaag doen- de reden zijn waarom je hier rondloopt.

Sinds ik een jaar of 7 geleden met mijn verhalenbedrijf begon heb ik het gevoel dat ik hiervoor op aarde ben. Dat er eigenlijk geen alternatief is. Wellicht gaat mijn plan een andere richting op dan ik oorspronkelijk had bedacht, het lijkt er steeds op dat ik wind mee heb. Ondanks dat ik nog steeds keihard moet werken (want dat hoort er ook bij) en vaak genoeg op mijn bek ga, vallen de meeste dingen naar me toe in plaats van dat dingen van me af vallen. Zelfs het 'op mijn bek gaan' lijkt altijd een goede reden te hebben. Ik kan me alleen maar bedenken dat dat komt omdat ik doe wat ik moet doen. Dat het de perfecte combi is van mijn 'kunnen' en mijn passies (wat ik graag wil). Dat ik deze berg beklim omdat ik gemaakt ben om deze berg te beklimmen.

Misschien moet je eerst eens heel goed gaan bedenken wat nu precies jouw berg is. Wat jouw sportschool is, wat jouw bakkerwinkel is. Ik heb er 40 jaar over moeten doen tot ik er achter kwam, maar iedere stap die ik in de 40 jaar genomen heb was lijkt een opstapje te zijn geweest naar precies die beklimming. Toen ik het eenmaal wist natuurlijk.

De kunst is dus te gaan ontdekken wat jouw berg is. Wellicht dat dan het plan en de uitvoer wat vanzelfsprekender zal zijn.

Patz.

Wat een reis!

Ik heb het hier al een paar keer gezegd; wat een geweldige reis is het de laatste jaren geweest. Eerst dat bizarre plan om verhalen te gaan maken. Toen het wonderbaarlijke boekencontract en alle filmavonturen.

Ik moest afgelopen week lachen toen ik bezig was om de koers voor 2014 te gaan bepalen voor mijn verhalen*laboratorium. Na veel gesprekken met Circusvrienden (een grote cirkel van officiële en minder officiële raadgevers van het Circus) was ik tot de conclusie gekomen dat de focus van het verhalen*laboratorium moet verschuiven. Van boekmakers die ook wat met speelgoed, film en televisie doet gaat de focus het komende jaar vooral naar televisie- en film.

Waar de afgelopen jaren een grote uitgever onze grootste partner was ziet het er naar uit dat de grootste partner van CircusPatz een film- en televisieproducent gaat worden. Van boekmaker met een beetje film en televisie naar film- en televisiemaker met een beetje boek en speelgoed.

Focusverandering heet dat.

Eigenlijk om te gillen natuurlijk.

Van de ene droom naar de andere droom onder de noemer van 'focusverandering'. Hoe Buitengewoon Opmerkelijk is mijn eigen reis geworden?

Als ik naar mijn bankrekening kijk liggen er nog wel wat uitdagingen. Maar wat dromen-voor-elkaar-bakken betreft ben ik natuurlijk al multimiljonair. Wat een verschil met 6 jaar geleden. Waar een goede vriend concludeerde dat ik met een professional moest praten toen ik hem vertelde dat ik ontslag had genomen om verhalen te gaan maken. En ik dacht dat hij een professionele verhalenmaker bedoelde en hij eerder een psychiater in gedachten had.

Nog een boel te regelen. Maar natuurlijk geweldig dat ik zoiets onder focusverschuiving kan neerzetten en niemand mij meer raar aankijkt en ik zelfs professionele verhalenmakers goedkeurend zie knikken.

Wat een reis!

Patz

Productontwikkelaars of verhalenvertellers?

Ik ben al de hele zomer aan het nadenken over CircusPatz als bedrijf. Even nalopen of we wel de goede weg aan het volgen zijn. Zoals je dat wel vaker doet als je een onderneming runt.

Bij zo'n proces is het goed om na te denken over je roots. Je basis. Waar sta je voor? Waarom doe je wat je doet?

Ik kom er steeds meer achter dat CircusPatz niet perse een bedrijf van verhalenmakers is. Daarom voel ik me nog steeds niet thuis (na 5 jaar) in de wereld van kinderboeken en voel ik wel een duidelijke verwantschap met een bedrijf als Apple.

Onze insteek is duidelijk anders. Een traditionele uitgever en traditionele auteurs geven nagenoeg alle aandacht aan het verhaal. Het daadwerkelijk produceren van het product is bijna een formaliteit. 

Bij mijn eigen verhalencircus werkt het net even anders. Als we een verhaal maken doen we dat om er producten van te maken. Niet alleen als drager van het verhaal, we zien de waarde van een uitgekiende drager. De drager is een deel van het verhaal. De drager, dat kan een boek zijn, speelgoed, televisie of bijvoorbeeld games is net zo belangrijk als het verhaal. Dat maakt ons voor een belangrijk deel productontwikkelaars. 

En dat maakt ons direct anders dan de meeste uitgevers. Horen we dan meer bij partijen als Studio100 (kabouter Plop, K3 etc) en Disney?

Ik denk het niet.

Studio100 maakt televisie als promotie voor hun producten terwijl de aandacht nagenoeg volledig zit op televisie. De producten die het geld binnenbrengen hebben hier ook nauwelijks prioriteit. Bij Disney denk ik min of meer hetzelfde te zien.

Een belangrijk inzicht. Bij mij zit, in ieder geval voor 50% de aandacht (en misschien stiekem wel meer) in de ontwikkeling van het product. Mensen moeten niet alleen verliefd worden op het verhaal, maar ook op de manier waarop we het vertellen. En dat zie ik ook terug bij onze doelgroep. Bij gesprekken met onze doelgroep (doe we vaak) merk ik dat we vaak geroemd worden om de uitvoering of vanwege de originaliteit van het product.

Ons gevaar kan dus juist zitten in de kwaliteit van het verhaal. Waarbij anderen een duidelijke achilleshiel tonen in de ontwikkeling van de drager is onze achilleshiel wellicht wel de kwaliteit van het verhaal. Wat denken jullie?

Patz

For the times they are a-changin'!

Heb me afgelopen week verwonderd over verhaal-merken die aan de ene kant prachtige en avontuurlijke verhalen maken als 'Pirates of the Caribbean' en aan de andere kant plastic meuk-producten in lelijke winkels zonder ziel verkopen. Zouden mensen een nieuw verhaalmerk verwelkomen die van onder tot boven en van links naar rechts verwondering, avontuur en kwaliteit zou uitstralen? Omdat de mensen achter dat merk hun eigen kinderen mooie spullen gunnen? Omdat de mensen die de spullen maken willen bijdragen aan een betere wereld? Een betere wereld door kindertv te maken in plaats van schreeuwtv. Door speelgoed te maken die niet van troep is gemaakt omdat we er dan meer geld aan overhouden.
Ik wil een verhalenmerk zijn dat klopt. Dat geen mooi sprookjesdecor is waarachter een gulzige geldmachine staat te ronken. Geen decor. Maar hart en ziel. Zoals Walt Disney ooit is begonnen. Of de Efteling. Doen jullie mee?

For the times they are a-changin'!

Patz

Het enige dat je nodig hebt om water aan een boom te nieten is een plastic zakje

Kijk. Dit kwam ik gisteren tegen. Iemand had als bewijs dat het onzin is dat 'alles mogelijk is' dit plaatje op zijn facebookpagina gezet.
Natuurlijk kwamen er direct een hele rij medestanders bij.
'hahahaha, zie je wel dat het onzin is dat alles kan!'.

Tot er iemand een simpele tegenreactie plaatste. En ik had eigenlijk pas vanochtend door dat dit een essentiële gedachte is.

'Als je het eerst in een zakje doet, is het geen enkel probleem. Wél een beetje creatief denken.' 

Want dat is precies nodig is om dingen mogelijk te maken.

Ik geloof namelijk wel dat alles mogelijk is. Als je maar zelf iets bedenkt om het mogelijk te maken: Het enige dat je nodig hebt om water aan een boom te nieten is een plastic zakje.

Ik denk dat ik er maar een tegel van ga maken en het ga ophangen.

Patz

Weer een paar maanden een kindje zijn.

Maandag begin ik eindelijk aan het schrijven van een nieuwe CircusPatz serie. Heb enorm zin om weer gewoon te gaan zitten en schrijven. Het is alweer een tijdje geleden dat ik zelf achter de 'typemachine' kroop. Het is dus de hoogste tijd.

Het is een mooi nieuw verhaal gebaseerd op een oud bestaand verhaal vol ontdekkingen en avontuur. Eigenlijk een perfect CircusPatz verhaal.

Het bizarre van alles is dat ik al een tijdje in onderhandeling ben over de filmrechten van die nieuwe serie. Kan je nagaan. In onderhandeling over een verhaal dat nog niet geschreven is. Terwijl ik genoeg auteurs ken die veel meer boeken verkopen en waarvoor een verfilming een droom zou zijn.

Hoge boekverkoop is dus blijkbaar niet perse een voorwaarde om aantrekkelijk te zijn voor tv- en filmmakers. Maar wat is het dan?

Ik weet dat onze verhalen meestal vanuit een transmediale gedachte ontwikkelt worden. De boeken die jullie zien zijn maar een onderdeel van een verhaalwereld waarin nog veel meer verhalen zitten. Verhalen die gebruikt kunnen worden voor nieuwe films, maar ook in games, speelgoed etc. De film- en tvmakers laten we kennismaken met die hele wereld van verhalen.

Daarnaast hecht ik enorme waarde aan het verhaalconcept. Is het verhaal in 1 zin uit te leggen? Is het dan nog origineel?

De grap is dat die gedachte bij mij nooit ontstaan is vanuit de gedachte om geld te verdienen. Het is simpelweg hoe ik graag verhalen maak. Dat deed ik al toen ik nog een kleine Patz was. Werelden waar ik in kon ronddolen. Waar ik zelf een rol in kon spelen.

Want dat is natuurlijk het leukste dat er is.

Heerlijk om vanaf morgen weer een paar maanden dat kindje te mogen zijn.

Patz.

Dagje Patz

Foto's bewerken van Kick Fearless actie 'Jij op de omslag van Kick Fearless'
Foto's mailen
Afspraak over pop up winkel in Utrecht. Winkel bekijken
Pakketten doen verhalen*winkel
Naar de post
Eerste verhaallijnen in schema zetten van nieuw verhaalproject RB
Skype bespreking met filmproducent
Facebook bijwerken
Nog een paar boekhandels benaderen via twitter mbt Kick Fearless
Verder aan fondswerving Jongetje vol Verhalen
Inlezen conclusies onderzoek van extern verhaalproject
Lab opruimen
Voorraad promoboeken bijwerken
Kickoff sheet maken nieuw verhaal
Biertje nemen.
Naar huis.



Patz


ps. Na de zomer ga ik op zoek naar twee stagiaires die met me mee mogen lopen. Volgens mij gaat dit een geweldige stage worden: Hun run je een verhalenbedrijf, je loopt mee met boek- en filmprojecten, etc etc etc. Kortom, een wonderbaarlijke avontuur!  Ik werk nog aan een goede functieomschrijving... (not to self; op to do lijst zetten...)

Denkfout

Afgelopen maanden ben ik erachter gekomen dat ik een denkfout gemaakt heb. Geeft natuurlijk helemaal niet. Tenslotte is leven leren.

Ik moet vrij vaak aan mensen uitleggen wat ik nu eigenlijk doe. En omdat er voornamelijk boeken uit mijn handen komen ben ik gaan roepen dat CircusPatz een uitgeverij is. 
Een uitgeverij van kinderboeken.

De grap is dat ik die versie zo vaak vertel dat ik het zelf ben gaan geloven.

Toch heb ik nooit de ambitie gehad om van CircusPatz een uitgeverij van kinderboeken te maken. 

CircusPatz bedenkt namelijk verhaalwerelden. Die verhaalwerelden bestaan niet uit 1 verhaal, het zijn een soort universums waarin meerdere verhalen in een zelfde verhaalomgeving rondzweven. Je moet dan niet alleen denken aan verhalen met een vervolg, je zou ook zomaar vanuit een andere hoek naar de verhaalwereld kunnen gaan kijken. Bijvoorbeeld door de ogen van een heel ander personage.

Die verhaalwerelden kan je dmv verschillende soorten media gaan vertellen. Dus door middel van boeken, maar ook door middel van televisie, film, spelletjes en bijvoorbeeld speelgoed.

Dat wilde ik ook nog eens transmediaal doen; dus niet hetzelfde verhaal uitbrengen als boek, als film en als computerspel maar juist allemaal zelfstandige losse verhalen die gezamenlijk een groter geheel vullen. Stiekem hebben we dat al een beetje gedaan met de 'Hoe jij...' ontdekavonturen; Een boek waarin je 18 avontureneilanden kan ontdekken, een losse avonturenkoffer die een rol speelt in het boek maar waarmee je los van het boek van je vakantie een vakantieavontuur kan maken, een luisterboek van 5 onontdekte avontureneilanden die je zowel als vervolg maar ook als eerste kennismaking kan zien en een boek waarin je avonturenplaneten ipv van avontureneilanden gaat ontdekken. 
Niet herhalend maar aansluitend en aanvullend. Allemaal nieuwe zelfstandige verhalen die gezamenlijk een geweldige ervaring geven.

Transmediale werelden zijn geweldig om in ondergedompeld te worden. Zeker als je kind bent. Je kan het verhaal 'leven' in plaats van toeschouwer zijn. Je doet mee. En iedere keer komt er weer iets nieuws uit je eigen favoriete verhalenwereld.

Nu loopt het in het leven soms anders dan dat je gepland had; ik kreeg een waanzinnige boekdeal die al mijn aandacht en tijd opslokte en me enigszins in de richting van boeken duwde. 
En voordat ik het wist vertelde ik aan mensen dat ik kinderboeken maakte en ging ik het zelf geloven.

De hoogte tijd om weer het oorspronkelijke verhaal op te pakken. Terug naar de basis. Ik moet bij 'boeken' een vinkje zetten. Die tak van sport hebben we wel al een beetje onder de knie. Natuurlijk blijven we boeken maken, maar alleen als onderdeel van een grotere reeks van verhaal'dingen'. 

Het volgende vinkje moet worden gezet. Mijn werelden op meer verschillende manieren vertellen. 

Aan de slag!

Patz

Ambassadeur van de Fantasie, Liefhebber van Planeten en Sterren, Verzamelaar van Buitengewoon Rare Objecten, Notoire Leunstoel Avonturier, Amateur Schatzoeker, Verhalenjager en verhalenmaker in het Wonderbaarlijke Verhalen*laboratorium CircusPatz.

The Impossible Dream

Soms kan een liedje precies weergeven waarom je doet wat je doet. Dat heb ik met deze. Ik zou het niet beter gezegd kunnen hebben ;-)

"The Impossible Dream"

To dream the impossible dream
To fight the unbeatable foe
To bear with unbearable sorrow
To run where the brave dare not go
To right the unrightable wrong
To love pure and chaste from afar
To try when your arms are too weary
To reach the unreachable star

This is my quest
To follow that star
No matter how hopeless
No matter how far

To fight for the right
Without question or pause
To be willing to march into Hell
For a heavenly cause

And I know if I'll only be true
To this glorious quest
That my heart will lie peaceful and calm
When I'm laid to my rest

And the world will be better for this
That one man, scorned and covered with scars
Still strove with his last ounce of courage
To reach the unreachable star

from MAN OF LA MANCHA (1972)
music by Mitch Leigh and lyrics by Joe Darion


Patz


ps. Honda maakte er ooit een prachtige commercial van. Als je op zo'n 'kwestbare' manier aan mensen wil vertellen wat je wil ben je wat mij betreft echt een eindbaas; http://www.youtube.com/watch?v=XiBX8MkFkd4

Papa met Flair...

Ben ik een papa met Flair? Wat mij betreft wel Het belang van fantasie staat voor mij op de eerste plaats. Daarnaast zou ik dolgraag verwondering en zorgeloos avontuur aan onze kids willen teruggeven, niet alleen probeer ik dat als een dolle te doen met mijn eigen twee zonen, ik zet ook mijn hele bedrijf CircusPatz  in om dit voor elkaar te bakken voor andere kinderen. Geen betere plaats om dat te verkondigen dan de Flair! Geef mij op als 'Papa met Flair 2013' en wie weet krijg ik een artikel in de Flair! 

Mail je motivatie voor 1 juli 2013 naar Flair@sanoma.com o.v.v. 'papa met flair 2013'. 

Superbedankt!

Patz

Beste boekhandelaren van Nederland...

Makkelijker gezegd dan gedaan.

De laatste tijd krijg ik heel veel vragen van mensen die zelf een boek willen maken. Leuk natuurlijk. Sowieso is het altijd prettig om iemand te helpen. Al is het maar met goede raad. Dubbel leuk en vooral vleiend dat ze het aan mij vragen. Want stiekem ben ik natuurlijk ook maar net bezig.

Meestal geef ik 2 tips. #1 Zorg dat je een geweldig boek maakt en #2 duik de boekhandel eens in en verdiep je grondig in verhalenmakers die je voor zijn gegaan. 

Wat me vaak opvalt is dat een heleboel mensen niet staan te wachten op zo'n tip. Uiteindelijk gaat het om trucs. Om olifantenpaadjes. Men start liever eerst met het nadenken over bijvoorbeeld een uitgever dan dat men gaat zitten om het beste boek van de wereld te gaan maken.

We leven in een tijd dat we vergeten zijn om een buitengewoon geweldig product als basis te nemen. 

Olifantenpaadjes zijn king. Het gaat er niet om dat het geweldig brood is, het gaat er om dat je in 1000 winkels ligt. Het gaat er om dat BNers met je brood op de foto staan op Facebook. Het gaat erom dat je zo snel mogelijk en met zo min mogelijk moeite veel geld gaat verdienen.

Ik heb nieuws voor iedereen die dat denkt; er zijn namelijk geen olifantenpaadjes. Er is geen truc. Hard werken is een voorwaarde.

Ik zie je denken; er zijn toch heleboel middelmatige producten die het wel heel goed doen? Die vanuit het niets enorm succesvol zijn geworden?

Ik zeg dan; Gezichtsbedrog. Want we zien de kerkhoven vol middelmatige producten niet die met een hoop blah waren gelanceerd en die nu verdwenen zijn en waar we nooit meer wat van horen. We zien nooit de lange weg die iemand heeft afgelegd voordat het 'snelle' succes kwam.

Het is zo logisch. Of het nu een kinderboek is of een pot pindakaas, het is erg handig om te beginnen bij het begin: Be amazing. Want als het eindproduct geweldig is dan zullen de paar mensen die ermee in aanraking komen wellicht (ik zeg met nadruk wellicht) hun vrienden vertellen hoe goed of lekker het was. Niks trucs, gewoon keihard werken aan een wonderbaarlijk mooi product. En ook gewoon op je bek gaan, weer opstaan en het weer proberen.

Voor mij is het simpel en is het een vanzelfsprekend uitgaanspunt. Ik heb namelijk meer plezier aan een echt heerlijk brood waar alles aan klopt dan aan een middelmatig brood met een kekke poster erbij. Ik wil leven in een wereld vol mooie en geweldige dingen om mij heen. Waar spullen succesvol worden omdat er een boel moeite en liefde achter zit. Logisch natuurlijk.

Vanochtend kreeg ik als antwoord op mijn tip (maak een waanzinnig mooi en geweldig boek); 'dat is makkelijker gezegd dan gedaan'. En daar zit stiekem een enorme wijsheid in verborgen. Want inderdaad, iets geweldigs maken is makkelijker gezegd dan gedaan. Maar daar begin het wel allemaal mee.

Patz

ps. Op de foto 'Mast Brothers', twee broers die niet zo lang geleden besloten om de lekkerste chocolade te gaan maken die er bestaat. En daar stopte ze niet, de chocolade moest ook nog eens verpakt worden in de mooiste verpakkingen die ze konden bedenken. Grote inspiratiebron voor wat ik probeer te doen...

De CircusPatz Verhalen*school voor kids, maar dan een dag lang voor volwassen!

We gaan het een keer proberen; De CircusPatz Verhalen*school voor kids, maar dan een dag lang voor volwassen! Op zaterdag 6 juli gaan we een hele dag met verhalen aan de slag, precies zoals we dat iedere zondagochtend met de kids doen. Gekke verhaalopdrachten, maar ook een verhaallunch met en klaargemaakt door CircusPatz auteur Mariette Ciggaar (auteur van o.a Kick Fearless en Villa Willemina). Van 11.00 tot 16.00, in het Wonderbaarlijke Verhalen*laboratorium CircusPatz in Utrecht. 75,= (maximaal 9 personen). Aanmelden via verhalenschool@circuspatz.com vol = vol!

Patz

We hebben niks met puberproblemen (of juist wel?): Ontmoet Kick Fearless!

CircusPatz nieuwste avontuur Kick Fearless is een stoer verhaal voor stoere meiden vanaf een jaar of twaalf. Voor meiden die eigenlijk geen kinderboeken meer willen lezen maar wellicht de volwassen verhalen nog heel even links willen laten liggen.

Nu hebben de verhalen- en boekmakers daar een 'genre' voor uitgevonden. De zogenaamde 'Young Adult' boeken. Vaak zijn dit verhalen waarin de pubers zichzelf optimaal in kunnen herkennen. Het staat bol van de problemen. Want de puber leeft in een wereld vol problemen en uitdagingen. Twijfels over van alles. Niet alleen leef je in een wereld waarin je ouders je totaal niet begrijpen, je barst ook nog eens van de dillema's. Natuurlijk kies je net de verkeerde jongen of meisje uit om verliefd op te worden. Zijn je vrienden en vriendinnen zo belangrijk dat het soms enorm ingewikkeld kan worden en moet je in de klas de hele dag naar een man of vrouw luisteren waar je echt helemaal niets mee hebt.

Kick Fearless is wat dat betreft zeker geen Young Adult. Want eerlijk gezegd hebben we bij CircusPatz helemaal niet zoveel met puberproblemen. Of misschien hebben we daar juist heel veel mee. Gunnen we de kids juist even een uitstapje uit al die problemen en uitdagingen en scheppen we verhalen vol zorgeloos avontuur. Natuurlijk gaat Catherine Bellville de St. Clare, beter bekend als Kick Fearless op stap met haar vriendinnen. En dat er romantiek bij komt kijken is vanzelfsprekend. Maar laten we Kick moedeloos uit het raam staren als haar ouders verdwenen blijken te zijn? Nee, ze gaat op zoek en reist de hele wereld over omdat ze overtuigd is dat haar ouders nog leven. En daarbij pakt ze iedere kans met beide handen aan om te shoppen. Want naast dat ze smult van avontuur is mode voor haar wel een ding.

Er zijn mensen die het oppervlakkig of ongeloofwaardig noemen. Ik noem het liever een leuke ontsnapping. Zoals de Amerikaanse filmmakers dat deden tijdens de grote crisis voor de tweede wereldoorlog. Een mooi hedendaags sprookje vol spanning en avontuur. Omdat de werkelijkheid soms al ellendig genoeg is en in je vrije tijd misschien ook eens lekker is om niet met die rauwe realiteit te maken te hebben.

Het superdikke (480 pagina's) complete avontuur omvat de eerste drie reeds uitgekomen afleveringen plus 3 nieuwe afleveringen in 1 boek. Natuurlijk weer buitengewoon prettig vormgegeven zoals jullie van CircusPatz gewend zijn. Je schiet door de bladzijdes heen!

Kick Fearless (ISBN 978 90 82031 904), vanaf volgende week te koop of te bestellen in je boekhandel of in de online verhalen*winkel van CircusPatz. Prijs: 18,95

Trotse Patz

ps. Kick Fearless is geschreven door Mariette Ciggaar en bedacht door ondergetekende. De vormgeving was in handen van CircusPatz veteranen Hans van der Baan (binnenkant) en Marck van Dooren (omslag). De illustratie op de omslag is van Denise van Leeuwen die voor ons ook 'Hoe jij de Magistrale Avonturenplaneten ontdekte' maakte.

Over kleine winkels...

Mag ons verhaal een deel worden van jullie verhaal?

Er was eens een man die verhalen wilde vertellen. Verhalen vol verwondering, avontuur en ontdekkingen. Verhalen die niet alleen te lezen waren maar die je ook echt kon aanraken. En hij begon een verhalenbedrijfje. Een bedrijfje waar hij samen met andere mensen vol verhalen mooie verhalen kon bedenken.

De verhalen kwamen makkelijk want verhalenmaken was voor deze mensen net zo vanzelfsprekend als ademen.

Voor de man het wist lag er een dikke stapel verhalen en moest hij snel op zoek naar mensen die van al die verhalen dingen wilde maken. 

Hoe opmerkelijk zijn plannen soms klonken, er waren altijd mensen te vinden die de man wilde helpen.
En zo werden van al die verhalen verhaaldingen gemaakt. 

Boeken vol verwondering, maar ook avonturenkoffertjes en avonturenrugzakken.

Het leuke van die spulletjes was dat ze onbewust een beetje op elkaar gingen lijken. Blijkbaar had verwondering, avontuur en ontdekkingen een gezicht. Het was een gezicht dat een tikje nostalgisch aandeed. Het proefde naar 'vroeger', toen landkaarten nog witte vlekken hadden omdat we geen idee hadden wat daar te zien en te vinden zou zijn.

En het klopte als een bus. Dit was het gevoel waar de man en de mensen om hem heen zich thuis voelde. En het bleek dat een groeiende groep papa's, mama's en kinderen ook graag op bezoek kwamen in de avontuurlijke en nostalgische werelden die de man samen met de mensen om zich heen had geschapen.

En toen gebeurde er iets moois. Alle verhalen, die eigenlijk niets met elkaar te maken hadden, vormde samen toch een verhaal. Een verhaal waar de makers van de verhalen ook een deel van waren. Het was het verhaal van mensen die mooie dingen maakte. Dingen vol verlangen naar avontuur en verwondering. Maar ook een verhaal van mensen die op reis waren. Op reis naar een plek waar iedereen precies doet dat gewoon bij hem of haar hoort.

Nu maakten ze niet alleen maar mooie verhalen, nu waren ze ook een onderdeel van hun eigen verhaal. En bij dat verhaal paste een echte plek vol verhalen. Waar ze konden werken aan al de verhalen maar ook een plek om mensen te laten zien wat ze allemaal deden. En een plek waar ze kinderen vol verhalen konden laten zien wat voor mooie dingen je allemaal met verhalen kon doen.

En de plek kwam er. Een wonderbaarlijke plek vol verhalen.

De plek inspireerde de verhalenmensen enorm. Dit was een plek waar verwondering en avontuur de hoofdrol speelde.

Nu ontstond er een nieuw idee. Misschien wilde andere mensen ook wel zo'n plek in hun leven. Een plek vol avontuur en verwondering. Een plek waar de tijd een beetje had stilgestaan. Waar altijd wat nieuws te ontdekken viel.

En zo begint een nieuw hoofdstuk in dit verhaal. Niet alleen vertelt het verhalenbedrijfje verhalen in de vorm van boeken, speelgoed, film en televisie, nu gaan ze ook verhalen vertellen in de vorm van avontuurlijke kinderkamers vol ontdekkingen en verwondering. Veilige plekken, beschut van de rauwe werkelijkheid die iedereen altijd al op zijn dak krijgt en waar kids (en ouders) zich even op een ander wereld en in een andere tijd wanen. Waar de verhalen die ze maken perfect inpassen. Zodat het verhaal van het verhalenbedrijfje ook het verhaal van alle kinderen, mama's, papa's, opa's en oma's kan worden.

Gaan jullie mee?

Patz

ps. We beginnen bescheiden, binnenkort starten we met de verkoop van een serie illustraties die je zelf kan inlijsten. Daarna zullen we steeds meer spannende spulletjes aan het assortiment toevoegen. Hou onze site (en onze Facebookpagina) in de gaten!

Hellup! (of hoe we van Kick Fearless een NOG mooier boek willen maken)

Zoals jullie weten maken we bij CircusPatz graag mooie spulletjes. We hebben niet voor niets onlangs de kreet 'misschien wel de mooiste kinderboeken van NL' geadopteerd. (Eigenlijk vinden we keihard dat we gewoon 'de mooiste' kinderboeken maken, alleen willen mensen dat nog wel eens zien als negatief. En daarnaast bestaat er ook nog zoiets als smaak. Maar goed, ik dwaal af ;-)

Om de mooiste kinderboeken te maken loop je nogal eens tegen een commercieel plafond. Nu is het al zo dat de createurs van CircusPatz niet op uurbasis aan de projecten werken. We willen allemaal hetzelfde (hele mooie spullen maken), dus werken we al veel meer uren aan een boek dan dat je normaal gesproken zou doen. Maar ondanks dat merken we vaak genoeg dat er een behoorlijk spanningsveld tussen kwaliteit en commercie ontstaat.

En da's natuurlijk helemaal niet erg. Die spanning gaan we zeker niet uit de weg. Want ondanks dat we bij CircusPatz van de wereld een mooiere plek willen maken moeten we het ook commercieel voor elkaar zien te bakken. De kachel moet ook roken natuurlijk.

Nu hebben we wel een groot voordeel; we hebben niet de ambitie om rijk te worden. En zeker al niet binnen een week. Op die manier kan je makkelijk genoegen nemen met lagere inkomsten. Nee, het is geen hobbybedrijfje en natuurlijk willen we de wereld veroveren, maar we hebben tijd en geduld.

Maar soms heb je gewoon harde cash nodig. Zoals in het geval van het drukken van een boek. Dat kost geld. En de kosten gaan altijd voor de baten. En ondanks dat we na 5 jaar wel weten hoe je optimale kwaliteit kan halen uit zo min mogelijk budget komen we er vaak niet onderuit dat een boel extra dingen extra geld kosten. Een zwartwit paperback boekje gedrukt op wcpapier kost veel minder dan een gebonden boek op mooi papier. En dan maar te zwijgen over kleurgebruik.

Nu staan we voor een uitdaging; we willen van de nieuwe Kick Fearless (480 pagina's vol avontuur voor stoere meiden van 12+) een waanzinnig boek maken. We hebben bijna alles al; een buitengewoon spannend verhaal geschreven door Mariette Ciggaar - voor meiden die het wel gehad hebben om prinsessenboeken te lezen, maar geen zin hebben in moeilijke puberproblemen -, een waanzinnig ontwerp voor de binnenkant gemaakt door Hans van der Baan en een waanzinnige omslag van Mark van Dooren met een prachtige illustratie van Denise van Leeuwen.

Maar we willen meer; beter papier, mooi kleurtje aan de binnenkant etc etc. En, eerlijk gezegd willen we dat niet door de goedkoopste drukker laten doen. Niet alleen willen we mooi drukwerk, we willen ook papier dat op een verantwoorde manier is gemaakt. En we willen graag dat we ook blij worden van het bedrijf dat de boeken drukt.

Ik weet het; we willen veel. Maar zo zitten we nu eenmaal in elkaar. En we hopen mensen aan te spreken die ook zo in elkaar zitten.

Dus...

De vraag is simpel; bestel vast een exemplaar van Kick Fearless. Voor de normale winkelprijs van 18,95 plus een bijdrage in de porto van 2,50. Heb je geen meiden thuis van 12+, koop een exemplaar en geef hem aan je nichtje. Er is vast wel iemand die je blij kan maken met 480 pagina's avontuur. Zeker voor in de zomervakantie! Bestel hm nu, en ontvang hem gelijk nadat het boek van de drukker komt. En natuurlijk krijg je daar een extraatje voor; alle makers zullen het boek signeren. De boeken zullen eind mei, begin juni in je brievenbus vallen. Nog net op tijd voor de zomervakantie.

Doen & thanks natuurlijk. Niet alleen namens alle createurs van CircusPatz maar ook namens alle kinderen die we laten zien dat er ook nog hele mooie dingen gemaakt worden.

Patz

ps. Meer weten over het boek? Check http://www.circuspatz-verhalenwinkel.nl/c-1850615/kick-fearless/ voor meer info en mogelijkheid tot bestellen (ideal).