Wonderbaarlijke Tijden.

Ik schrijf dit stukje op het terras van een overdekte speeltuin. Terwijl mijn twee jongens aan het spelen en rennen zijn zit ik achter mijn laptopje. Ik schrijf dit stukje niet alleen hier, ik kan het straks ook op mijn blog zetten. Ik stuur en ontvang tegelijk wat mailtjes en lees ook de laatste ontwikkelingen van de revolutie in Egypte. Allemaal vanaf een plekje op een terras.

Egypte. Het bewijs dat een leider in dienst is van zijn volk. En dat als een volk hartstochtelijk een andere leider wil hebben krijgt ze dat ook voor elkaar. Ook als het gaat om minder democratischere systemen.

Een kleine organisatie als Wikileaks brengt megamachten in verlegenheid. Verdienmodellen storten in elkaar. Steeds meer mensen zoeken naar geluk. En dit keer niet in de vorm van nog meer vakantie, een mooiere auto en een duur horloge, ook hoor ik steeds meer kreten als 'delen' en 'teruggeven' om mij heen. Geven om te geven, in plaats van het geven om te nemen.

Mijn vader zou dit jaar 91 zijn geworden. Als ik nadacht over de ontwikkelingen die hij allemaal heeft meegemaakt (de auto als bezienswaardigheid tot regelmatige vluchten naar de ruimte met de spaceshuttle) had ik altijd het gevoel dat in mijn leven ik niet van dat soort sprongen zou meemaken. Inmiddels denk er er totaal anders over. De sprongen in mijn tijd zijn en zullen vele malen groter zijn.

We leven namelijk in wonderbaarlijke tijden. We zitten midden in een enorme renaissance zonder dat we het doorhebben. Alles lijkt vanzelfsprekend. Maar met de snelheid van het licht veranderen de dingen om ons heen.

En daar zit ik dan. Op het kantelpunt van twee tijden. Mijn website te updaten, mailtjes te versturen en het nieuws te lezen terwijl mijn kinderen om mijn heen aan het spelen zijn. Alsof het de gewoonste zaak van de wereld is.

Patz

Mooie dingen maken.

Het Verzonken Labyrint. Vormgeving: Hans van der Baan / Marck van Doorn

Wij zijn bij CircusPatz begonnen als middelenvrije verhalenmakers. Dus eerst een verhaal ontwikkelen en daarna pas kijken hoe we het gaan uitwerken. Nu bleken boeken wel een goede start. Daarna zouden theater, computergames, tv, film, bordspellen en wat al niet meer volgen.

In die 3 jaar dat ik nu bezig ben hebben boeken toch ook wel mijn hart gestolen. Het is niet meer een soort van tussen-fase, of 1-van-de-manieren om een verhaal uit te werken, ik ben daadwerkelijk verliefd geworden op die prettige stapels papier.

Ondanks dat we zeker ook de kant opgaan van verhalen vertellen dmv andere soorten media ben ik toch ook een beetje een boekmaker geworden. Ik heb er lol in om mooie boeken af te leveren. En ik heb vakmensen rond het Circus verzameld die dat ook hebben. En werken we samen met een uitgever die daar de lol ook van inziet. Uren kunnen we praten over papiersoorten, bindingen, kleuren en lettertypes. Dus niet alleen stoppen we dus energie, passie en skills in het verhaal zelf, de drager van het verhaal, in dit geval het boek, krijg net zoveel skills en passie.

Ik sta er niet altijd bij stil. Maar nu even wel. Want wat maken we toch mooie dingen! Niet gewoon een verhaal in een stapel papier donderen maar ervoor zorgen dat de beleving van het verhaal nog beter tot zijn recht komt door aan ieder detail te denken.

Vandaag even een klein kijkje in de keuken. Een paar prachtige voorbeelden van ons werk waarbij vooral de details zo mooi zijn.

Nu is het tijd om te kijken. Hou ik mijn mond even.

Veel plezier.

Patz

ps. Klik vooral even op de foto's om het groter te bekijken.

De Buitengewoon Opmerkelijke Dagboeken van Gregor Groentestein. Vormgeving: Hans van der Baan.

A.K.A. Kick Fearless. Vormgeving: Hans van der Baan

Het Verzonken Labyrint. Vormgeving: Hans van der Baan / Marck van Doorn

Alle foto's: Stephan Schillemans.

Beste Efteling,

Ik hou van mooie verhaal-merken. Zoals Disney. Of iets dichter bij huis; de Efteling. Ik blijf het een feest vinden om in jullie park rond te lopen. Alles klopt daar gewoon. Het is geen hapsnap-snel-opgezette-kermis. Reden; jullie prachtige wereld in Kaatsheuvel heeft een ziel. Er zitten mensen achter die hun droom hebben waargemaakt door de Efteling te maken tot wat het nu is.

Maar ik moet iets kwijt. Jullie moeten zelf weten of je er iets van aantrekt . Ik ben maar een verhalenmaker bij een heeel klein bescheiden verhalenlaboratorium. Maar ook een bezorgde Efteling fan.

Er is -naar mijn bescheiden mening- iets raars aan de hand met het merk Efteling. Zoals ik al zei klopt jullie park. Maar zodra de Efteling het park verlaat -o.a. in de vorm van merchandise, boeken, televisie etc- verliest het het Efteling gevoel.

Even een voorbeeldje;

Van de week was ik op een onderwijs beurs. Honderden bedrijven presenteren zich aan duizenden jufs en meesters. En daar zag ik ook jullie stand. Weggestopt. Ergens helemaal achterin de achterste hal. En mijn hart maakte een angstig sprongetje.

Er was namelijk niets overgebleven van jullie prachtige, authentieke wereld. Een paar posterwanden en een sta-tafel met brochures. Waar was de 'wow' factor. Waar was het Efteling gevoel? Waar was de A-merk beleving?

Maar hetzelfde gevoel bekruipt me als ik jullie Efteling 'merchandise' zie. Schreeuw-characters. Middelmatige boeken, platte schreeuw DVD's. Zelfs als ik in het park een winkel binnenloop met een ontzettende behoefte om iets van de Efteling mee naar huis te nemen dwarrel ik uiteindelijk, enigszins teleurgesteld met lege handen de winkel uit.

Zoals ik al zei. Ik maak me zorgen. Ik -als vriend van de Efteling- wil namelijk niets liever dan buiten het park mooie dingen zien van de Efteling. Waar het gevoel van de Efteling in zit. Die stuk voor stuk ambassadeurs zijn van jullie sprookjeswereld. Van een stand op een beurs tot mooie boeken en speelgoed.

Als ik een suggestie mag geven? Luister niet teveel naar marketeers en luister meer naar dat kloppende hart van de Efteling zelf. Zorg dat de mensen die de spullen ontwikkelen fans zijn van de Efteling. Die niets liever dan doen spullen maken voor de Efteling. En niet omdat het hun baan is. Maar omdat het hun droom is. Omdat je mooie authentieke dingen maakt vanuit passie en niet vanuit marktonderzoek.

Heel veel succes en tot snel!

Met buitengewoon vriendelijke en respectvolle groet,

Patz van der Sloot

Verhalenmaker CircusPatz

PS. CircusPatz werkt ook volgens het passie-droom principe. Maar misschien is het Circus niet zo'n goed voorbeeld. Ons gelijk moet nog bewezen worden. Nog een voorbeeldje van nog een bedrijf die uitgaat van dromen en passie ipv marktonderzoek; check www.apple.com

Hooggeëerd publiek!

Dames en heren, jongens en meisjes! Mag ik jullie allereerst een wonderbaarlijk, opmerkelijk, magistraal en avontuurlijk 2011 wensen?

We zijn een jaar verder. Voor het Circus gaat het jaargang 4 worden. Vorig jaar was het al geweldig, dit jaar gaat het nog geweldiger worden!

Allereerst onze nieuwe voorstellingen; Niet alleen zitten er weer nieuwe avonturen van onze stoerste fashionista van de wereld; A.K.A. Kick Fearless aan te komen. Gaat Kick in seizoen 2 haar doodgewaande ouders vinden?

Ook goed nieuws voor onze 'Hoe jij ontdekte...' fans; Na 'Hoe jij de Wonderbaarlijke Avontureneilanden ontdekte' en 'Hoe jij de Magistrale Avonturenplaneten ontdekte' keren we terug naar de Avontureneilanden; er zijn namelijk 5 nieuwe avontureneilanden ontdekt. Dit keer een luisterboek (met zeekaart en windkaartjes) voorgelezen door niemand minder dan mijn persoonlijke held Aart Staartjes.

En wat dacht je van Het Ministerie van Zeer Geheime Zaken? Ook in 2011 lost het Ministerie weer mysterieuze zaken op. Niet alleen een nieuw meedenkboek en een nieuwe speurpuzzel (een zaak die je helemaal zelf moet oplossen), we gaan dit jaar nog veel groter nieuws bekendmaken over het Ministerie van Zeer Geheime Zaken. Nu nog even 'Zeer Geheim', in de loop van het jaar komen we daar zeker op terug!

Er zit ook weer een totaal nieuwe held in het circusprogramma. Ik kan daar ook nog even niets over zeggen, wel dat het avontuurlijk en prachtig gaat worden. Ook hier kom ik in de loop van het jaar op terug.

Al met al gaat het -om Gregor Groentestein maar even te quoten- een Buitengewoon Opmerkelijk Circusjaar worden.

Dan over ondergetekende. Wat ga ik allemaal doen in 2011? Allereerst hoop ik weer van harte op veel mooie, inspirerende gesprekken en ontmoetingen. Met oude en nieuwe vrienden. Ik wil nog veel meer leuke dingen gaan doen, en nog meer minder leuke dingen aan mensen overlaten die dat weer heel leuk vinden. Ik hecht namelijk enorm veel waarde aan 'leuk' en 'prettig'. Ook in 2011. Af en toe zal ik wat meer mijn zakelijk pet op moeten gaan zetten. Maar alleen als het echt nodig is. En ik ga nog meer genieten van mijn eigen familie.

Natuurlijk staan er zeker wat meer verhalen*safari's op het programma (op leuke plekken en met leuke mensen op zoek gaan naar verhalen). En, ik ga mijn schaarse Groep van Echte Vrienden eens wat vaker bij elkaar proberen te krijgen (dus jongens en meisjes, let op uw mail- en brievenbus). Dan het belangrijkste; eigenlijk hoop ik vooral dat ik dit jaar veel mensen mag inspireren. Weer kan laten zien dat werkelijk alles mogelijk is. Dat dromen er zijn om waargemaakt te worden. En dat het allemaal een stuk minder ingewikkeld is als je zou denken.

Tot slot nog even een traditionele circuswens aan iedereen. Het beroemde Circus Barnum & Bailey eindigde al zijn voorstellingen met deze wens en een hele rij circussen leende deze spreuk. Zo ook CircusPatz. Voor jullie allemaal;

May All Your Days be Circus Days!

Ook in 2011.

Met Buitengewoon Vriendelijke Groet,

Patz.

PS. 2010 kwam tot stand met de hulp van een heleboel mensen. Niet alleen werkten er een hele rits mensen aan de circusproducten, ook hebben een hele rij van mensen mij geïnspireerd om van het afgelopen jaar een mooi jaar te maken; Laten we eens beginnen met het Circusvolk te bedanken voor een prachtig circusjaar; Mariette, Krista , Denise v L. en Denise H, Hans, De Bange Teddyberen, Daniella, Michiel, Niels en Hanne . Dan de vrienden en vriendinnen van A.W.Bruna Uitgevers (inmiddels ook wel een beetje Circusvolk ;-); Joop, Joost, Nienke, Timo , Saskia , Esther, Nina en Sanne, Hans en Bart, Gwenna en Laetitia. De Amis de CircusPatz (vrienden van het Circus) die me tot het bot hebben weten te inspireren; mijn grote vrienden Eric en Ferd. En tot slot alle andere mensen waar ik afgelopen jaar prachtige gesprekken heb mogen voeren en mijn belangrijkste raadgevers en inspiratoren; Mijn vrouw Nathalie en mijn grote zoons Julius en Lucas.

...Een Magistraal, Wonderbaarlijk en Opmerkelijk 2011!

De wens van de klant...

Iedereen heeft het vast wel eens gehoord. Als ondernemer moet je 'de wens van de klant centraal stellen'. Het lijkt namelijk simpel; als je echt doet wat de klant wil zal de klant je product of dienst willen hebben. Dus normaal klanten te woord staan bij de helpdesk, er vanuit gaan dat je de klant nodig hebt, en de klant niet altijd perse jouw nodig hebt.

Logisch natuurlijk. Of niet helemaal.

Een paar jaar geleden werkte ik voor een jong groeiend bedrijf. Lekkere no-nonsense mensen, modern pandje, succesvol, de hele mik-mak. Op de muur stond enorm groot;

who is running the company? The customers!

Die zin heeft mij altijd geïntrigeerd. Het leekt namelijk te kloppen. Het gaat niet om jou, het gaat om de klanten. Maar altijd kreeg ik de kriebels van die kreet. En eigenlijk had ik toen niet door waarom.

Veel later viel het kwartje. En dat gebeurde in een vliegtuig.

Net voor het vliegtuig opsteeg kregen we de veiligheidsinstructie te zien en te horen. U kent het wel, dat toneelstukje dat we eigenlijk niet willen zien. De stewardessen deden hun zwemvest-en-zuurstofmasker-dansje. En toen hoorde ik iets dat me bijbleef.

'Doe eerst zelf het zuurstofmasker voor voor je andere helpt...'

Denk eerst aan jezelf. Logisch. Je kan namelijk anderen veel beter helpen als je zelf in orde bent.

Tijdens de vlucht dacht ik daarover na. Het was namelijk zo waar.. Het leek een basisregel. Een oerregel. Toen moest ik denken aan die kreet op de muur. En plots begreep ik wat ik er al die jaren mis aan had gevonden. Waarom het zo arrogant klonk. Want stel je eens voor dat je daar werkt. En op de muur staat dat jouw belang volledig achtergesteld word aan die van de klanten. Want zij runnen het bedrijf. Jij niet.

Want natuurlijk is het zo dat 'Het personeel de company runt'. En als ze dat heel erg goed en met veel plezier doen de klanten dat ook wel voelen. 'De wens van de klant centraal stellen' lijkt dan weer zo op 'who is running the company?'. Je moet de wens van de klant niet centraal stellen, je moet de wensen van het personeel/bedrijf synchroon krijgen met die van de klant. Het bedrijf moet hetzelfde belang hebben bij het product als de klant. Niet de klant is het belangrijkste, met zijn allen zijn we belangrijk. Het is namelijk veel beter om geholpen te worden door iemand die een zuurstofmasker op heeft dan iemand die steeds naar adem moet happen omdat hij perse eerst de ander een masker op wil/moet zetten.

Patz

Circus...

"Impossible you say? Nothing is impossible when you work for the circus